I SA/Wa 1794/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Lenart sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2007 r. sprawy ze skarg A. S., E. S., K. K., A. R. oraz M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących: A. S., E. S., K. K., A. R. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych oraz M. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. nr [...] po rozpoznaniu wniosku A. S., S. S., B. S., K. K., A. R. i M. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...]: 1. na podstawie art. 59 § 1 i 2 kpa w związku z art. 58 § 1 kpa odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania; 2. na zasadzie art. 134 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podało, że nieruchomość położona w W. przy ul. [...], nr hip. Kw Nr [...] nieruchomości [...] w [...] nr [...] działka [...], znajdująca się na terenie odjętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy, stanowiła własność A. P. i J. S. W dniu [...] września 1948 r. były właściciel złożył wniosek o przyznanie prawa własności czasowej, a decyzją Naczelnika [...] W. z dnia [...] maja 1974 r. odmówiono dotychczasowym właścicielom A. P. i J. S. przyznania prawa własności czasowej do gruntu tej nieruchomości. W dniu [...] stycznia 2001 r. K. K. – następca prawny J. S., złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji jako niezgodnej z prawem, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...] stwierdziło nieważność decyzji Naczelnika [...] W. z dnia [...] maja 1974 r. W dniu [...] maja 2005 r. A. S., S. S. i B. S. wniosły o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium [...], twierdząc w uzasadnieniu, że decyzja [...] skierowana została do osoby zmarłej, ponieważ D. S. zmarł dnia [...] marca 1996 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] stwierdziło nieważność decyzji [...], gdyż decyzję tę skierowano również do D. S. Decyzję [...] doręczono: A. S. dnia [...] czerwca 2006 r., B. S. dnia [...] czerwca 2006 r., K. K. dnia [...] czerwca 2006 r., A. R. dnia [...] czerwca 2006 r., M. P. dnia [...] czerwca 2006 r. W dniu [...] lipca 2006 r. A. S., S. S. B. S., K. K., A. R. i M. P. złożyły wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w jednym z trzech złożonych pism wniosły o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że uchybienie terminu oznacza niedopełnienie w ustalonym przez prawo bądź w wyznaczonym przez organ administracji państwowej okresie albo w wyznaczonej przez taki organ konkretnej dacie określonej czynności procesowej, której niedopełnienie w terminie wywołuje dla zainteresowanego ujemne skutki procesowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że wnioskodawczynie nie spełniły pierwszej przesłanki określonej w art. 58 § 1 kpa – nie uprawdopodobniły braku swojej winy, nie podały żadnej przyczyny uchybienia terminu, jak również nie spełniły pozostałych wymienionych w art. 58 kpa przesłanek – nie powołały się na żadną okoliczność, która powodowałaby niemożność dotrzymania terminu. Ponieważ wnioskodawczynie, zdaniem organu, nie spełniły pierwszej i trzeciej przesłanki z art. 58 kpa, a tylko łączne ich spełnienie pozwala organowi odwoławczemu na przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji. Ponadto organ stwierdził, że zgodnie z art. 129 § 2 kpa, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a zatem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy należało wnieść w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji [...], zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji. Termin ten, w przypadku odebrania decyzji w dniu [...] czerwca 2006 r. upłynął w dniu [...] lipca 2006 r., tymczasem wniosek sporządzony w dniu [...] lipca 2006 r. został złożony osobiście przez stronę w dniu [...] lipca 2006 r. Oznacza to, że wniosek ten został złożony z uchybieniem terminu do jego wniesienia, co skutkuje pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania, zgodnie z art. 134 kpa. Ponadto organ stwierdził, że decyzję [...] doręczono B. S. na adres podany w sprawie [...], w żadnym z później składanych pism B. S. nie podała nowego adresu, decyzję adresowaną do B. S. na adres [...] odebrała osoba, która podpisała się nieczytelnie, ale ze zwrotki wynika, że przesyłkę odebrał adresat. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. złożyli: A. S., E. S., K. K. i A. R., oraz M. P., i domagali się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga jest zasadna. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie narusza prawo. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. (1) na podstawie art. 59 § 1 i § 2 kpa w związku z art. 58 § 1 kpa odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania, (2) na zasadzie art. 134 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 58 § 1 i 2 kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy; prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Nie budzi wątpliwości w sprawie, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony po terminie i że złożono wniosek o przywrócenie terminu. Złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po terminie może spowodować różne skutki procesowe. Jeżeli równocześnie z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia, organ zobowiązany jest do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do jego wniesienia, a jeżeli wraz z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy skarżący złożyli taki wniosek, to wówczas organ obowiązany jest w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W zależności od wyniku postępowania o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, organ odwoławczy wydaje postanowienie, w którym stwierdza, że wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy został wniesiony z uchybieniem terminu, bądź przyjmując odwołanie (gdy przywróci termin) rozpoznaje sprawę merytorycznie. Powyższe uchybienia są na tyle istotne, że musiały skutkować uwzględnieniem skargi oraz uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.