I SA/Wa 1794/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie WSA Magdalena Durzyńska (spr.) WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi [...]. w [...] na decyzję Ministra Rozwoju z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oddala skargę. Decyzją [...] z [...] maja 2020r. Minister Rozwoju (dalej jako organ/minister) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. - dalej jako "kpa") utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2020 r. znak [...] odmawiającą stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 27 października 2000 r. przez Polskie Koleje Państwowe SA w [...] prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w [...], obręb [...], oznaczonego jako działka nr [...] o pow. [...] m2, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...]. W podstawie prawnej decyzji wskazano art. 34 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego Polskie Koleje Państwowe (t.j. Dz.U. z 2021, poz. 146, dalej jako ustawa), zgodnie z którym grunty będące własnością Skarbu Państwa, znajdujące się w dniu 5 grudnia 1990 r. w posiadaniu PKP, co do których PKP nie legitymowało się dokumentami o przekazaniu mu tych gruntów w formie prawem przewidzianej i nie legitymuje się nimi do dnia wykreślenia z rejestru przedsiębiorstw państwowych, stają się z dniem wejścia w życie ustawy (tj. z dniem 27 października 2000 r.), z mocy prawa, przedmiotem użytkowania wieczystego PKP, natomiast budynki, inne urządzenia i lokale znajdujące się na tych gruntach stają się z mocy prawa, nieodpłatnie, własnością PKP (...). Organ podał, że w dziale [...] księgi wieczystej na podstawie decyzji komunalizacyjnej jako właściciel ww. nieruchomości ujawniona została Gmina [...], a następnie wyjaśnił, że skoro ww. nieruchomość 5 grudnia 1990r. nie stanowiła własności Skarbu Państwa, to nie zaistniały przesłanki z ww. ustawy. W skardze na ww. decyzję skarżąca PKP zarzuciła ministrowi: 1. naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 7 oraz art. 8 kpa poprzez brak podjęcia działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy i art. 77 § 1 kpa oraz art. 80 kpa w zw. z art. 75 § 1 kpa poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego; 2. naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 34 ustawy poprzez bezzasadne przyjęcie, iż Polskie Koleje Państwowe SA nie nabyły z dniem 27 października 2000 r. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, ze względu na nieprzysługiwanie Skarbowi Państwa prawa własności w dniu 5 grudnia 1990 r. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2020 r. oraz o rozpatrzenie sprawy ponownie i stwierdzenie nabycia przez skarżącą z mocy prawa z dniem 27 października 2000 r. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, a gdyby nie było to możliwe - przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania; w tym o zwrot kosztów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnie organ przyjął, że podstawową przesłanką zawartą w art. 34 ustawy jest to, by nieruchomość, która 5 grudnia 1990 r. znajdowała się w posiadaniu PKP stanowiła w tej dacie własność Skarbu Państwa. Tylko pod tym warunkiem nieruchomość mogła z mocy prawa stać się z dniem wejścia w życie ustawy przedmiotem prawa wieczystego użytkowania PKP. Nie ma zatem żadnych wątpliwości co do tego, że aby PKP mogła uzyskać prawo wieczystego użytkowania grunt musiał stanowić własność Skarbu Państwa. Tymczasem przedmiotowa nieruchomość na dzień 5 grudnia 1990 r. własnością Skarbu Państwa nie była i okoliczności tej strona skarżąca nie kwestionuje. Wynika ona z ostatecznej decyzji administracyjnej, którą zarówno organy jak i Sąd orzekający w sprawę – są związani. W sprawie nie doszło zatem do naruszenia przywołanych w skardze przepisów procedury administracyjnej a w konsekwencji i art. 34 ustawy. Skutkowało to oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ppsa.