I SA/Wa 1795/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak Sędziowie WSA Dorota Apostolidis WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Protokolant referent stażysta Martyna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...]; 2. zobowiązuje Prezydenta Miasta [...] do wydania, w terminie 14 dni od daty zwrotu akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem, decyzji ustalającej K. S. prawo do świadczenia wychowawczego na K. K. na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r. Zaskarżoną decyzją z [...] września 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania K. S. od decyzji Prezydenta [...] z [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego na K. K., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium podało, że wyżej wskazaną decyzją Prezydent [...] przyznał K. S. świadczenie wychowawcze na K. K. (ur. [...] r.) w kwocie [...] zł miesięcznie, na okres od [...] lipca 2016 r. do [...] września 2017 r. W podstawie prawnej decyzji powołano przepisy ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r. poz. 195 ze zm.) i rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 18 lutego 2016 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenie wychowawcze (Dz. U. z 2016 r. poz. 214 ze zm.). Od decyzji Prezydenta odwołanie złożyła K. S. wskazując, że złożyła wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia [...] lipca 2016 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej. Odwołująca się podniosła, że wniosek został złożony w terminie umożliwiającym wyrównanie wypłaty świadczenia od kwietnia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając sprawę przywołało treść art. 61 § 3 kpa, zgodnie z którym datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Kolegium stwierdziło, że wbrew stanowisku skarżącej datą złożenia jej wniosku o przyznanie przedmiotowego świadczenia jest [...] lipca 2016 r. (data wpływu podania do organu). Jednocześnie Kolegium wskazało, że stosownie do art. 49 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, w przypadku złożenia wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, prawo do świadczenia na podstawie tego wniosku ustala się począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Z kolei jak wynika z art. 58 ustawy wchodzi ona w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 53, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Zdaniem Kolegium prawo do świadczenia wychowawczego będzie mogło zostać ustalone od dnia wejścia w życie ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci wyłącznie w sytuacji złożenia wniosku w tej sprawie w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. do [...] czerwca 2016 r., a nie jak twierdzi skarżąca do [...] lipca 2016 r. Wobec złożenia wniosku [...] lipca 2016 r., a zatem po upływie [...] miesięcy od dnia wejścia życie ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci brak było, w ocenie organu, podstaw do zastosowania dyspozycji przepisu art. 49 ust. 1 ustawy. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 2016 r. skargę złożyła K. S. Zdaniem skarżącej, składając wniosek o przyznanie świadczenia wychowawczego drogą pocztową w dniu [...] lipca 2016 r. zachowała termin do przyznania świadczenia za okres od [...] kwietnia 2016 r. Skarżąca podała, że informacje w tej kwestii zawarte były m.in. na stronach internetowych Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Urzędu Dzielnicowego [...] i [...] Urzędu Wojewódzkiego. W ocenie skarżącej organ prowadząc postępowanie nie dopełnił obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego ani też dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Skarżąca wniosła o zmianę decyzji i przyznanie świadczenia za miesiące kwiecień, maj i czerwiec 2016 r. wraz z odsetkami. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci prawo do świadczenia wychowawczego ustalane jest na okres od dnia 1 października do dnia 30 września roku następnego. Natomiast ust. 2 tego przepisu stanowi, że prawo do świadczenia wychowawczego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu, o którym mowa w ust. 1. Jednakże, zgodnie z art. 49 ust.1 ustawy, w przypadku złożenia wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, prawo do świadczenia wychowawczego na podstawie tego wniosku ustala się począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Ustawa z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci weszła w życie 1 kwietnia 2016 r. (art. 58 tej ustawy). Natomiast zgodnie z art. 28 ustawy z 11 lutego 2016 r. w sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23)- dalej "kpa". Przepis art. 57 § 3 kpa stanowi, że terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Jednocześnie, zgodnie a art. 57 § 5 pkt 2 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe Mając na względzie treść wyżej powołanych przepisów podnieść należy, że błędnie organy przyjęły, że 3 miesięczny termin wskazany w przepisie art. 49 ust.1 ustawy upływa 30 czerwca 2016 r. Otóż interpretacja ta pozostaje w sprzeczności z treścią art. 57 § 3 kpa w zw. z art. 28 ustawy. Zgodnie z art. 57 § 3 kpa terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Otóż, jeżeli termin trzymiesięczny rozpoczął bieg [...] kwietnia 2016 r., to upływa on [...] lipca 2016 r. o godz. 24.00. Interpretacja organu pomija część treści przepisu art. 57 § 3 kpa stanowiący: "który odpowiada początkowemu dniowi terminu". Skoro początkowym dniem był pierwszy dzień miesiąca - [...] kwietnia, to również ostatnim dniem terminu, zgodnie z treścią wyżej wskazanego przepisu musi być [...] dzień miesiąca po upływie trzech miesięcy, czyli [...] lipca. Jak wyżej wskazano, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (art. 57 § 5 pkt 2 kpa). Jest bezsporne, że skarżąca wniosek nadała drogą pocztową w dniu [...] lipca 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Organ powołując się na przepis art. 61 § 3 kpa myli datę wszczęcia postępowania z datą złożenia wniosku. Są to dwie odrębne kwestie. Skarżąca złożyła wniosek 1 lipca 2016 r. Wniosek ten wpłynął do organu [...] lipca 2016 r. i z tą datą rzeczywiście wszczął postępowanie. Jednakże jest to data wszczęcia postępowania, a nie data złożenia wniosku. Z przyczyn wyżej wskazanych uznać należy, że organy naruszyły przepisy art. 49 ust. 1 ustawy, art. 28 ustawy w zw. z art. 57 § 3 i art. 57 § 5 pkt 2 kpa. Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 49 i art. 28 ustawy, miało wpływ na wynik sprawy. Skarżącej, z przyczyn wyżej wskazanych, należy się świadczenie wychowawcze na syna K. K. w kwocie po 500 zł miesięcznie za okres od [...] kwietnia 2016 r. do [...] września 2017 r., a nie jak organy uznały, od [...] lipca 2016 r. do [...] września 2017 r. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) ppsa Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Koniecznym było uchylenie obydwu decyzji w całości, a nie w części, tj. jedynie za okres: od [...] kwietnia do [...] czerwca 2016 r., gdyż decyzja Prezydenta [...] nie zwiera rozstrzygnięcia w zakresie prawa do świadczenia za te miesiące. Na podstawie art. 145a § 1 ppsa Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku, zobowiązując organ do wydania decyzji o wskazanej treści.