I SA/Wa 18/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. przeciwko Szkole [...] w W. w przedmiocie niewłaściwego zarządzania mieniem i odszkodowania postanawia: skargę odrzucić. R. D. wniósł skargę na działalność Szkoły [...] w W. zarzucając niegospodarność i niewłaściwe wykorzystanie uzyskanych ze sprzedaży gruntów Skarbu Państwa środków finansowych, a nadto domagając się odszkodowania za poniesienie straty osobiste i doprowadzenie do odejścia z pracy. Podniesione w skardze zarzuty i zgłoszone roszczenie nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 1 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sądy te kontrolują działalność administracji publicznej, która to kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na konkretne decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, na inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dot. uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ponadto skarga przysługuje na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej i inne akty jednostek samorządu terytorialnego oraz akty nadzoru na działalnością jednostek samorządu terytorialnego. Wniesiona skarga nie dotyczy żadnego ze wskazanych aktów, a przepisy ustaw szczególnych nie przewidują kontroli sądu administracyjnego nad wskazaną ogólnie działalnością inwestycyjną szkoły wyższej. Sąd administracyjny nie jest również właściwy do orzekania w sprawach odszkodowania z tytułu zatrudnienia czy poniesionych strat osobistych, do czego właściwe są sądy powszechne. Z tych też względów uznając, że wniesiona skarga nie należy do kognicji sądu administracyjnego, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w.w. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.