I SA/Wa 180/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska /spr./ po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. i D. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie opróżnienia zajmowanego lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do treści przepisu art. 52 § 1 powołanej ustawy skargę wnosi się do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych ustawa nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Zatem w przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków na decyzję lub postanowienie to wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie W. C. i D. C. wniosły w dniu 31 grudnia 2003 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] zobowiązującą skarżące do opróżnienia zajmowanego lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W., przekazania go dysponentowi i przeniesienia się do lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W. Zaskarżona decyzja jest decyzją wydaną w pierwszej instancji, od której przysługiwało skarżącym prawo odwołania się do organu wyższej instancji tj. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, o czym skarżące zostały pouczone w zaskarżonej decyzji. Z tego względu skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.