I SA/Wa 1803/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.N. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1803/16 w sprawie ze skargi A.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1803/16 oddalił skargę A.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Skarżący A.N. w piśmie z dnia [...] lutego 2017 r. zwrócił się z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że w okresie 7 dni od wydania wyroku przebywał we [...]. Próbował wielokrotnie dowiedzieć się telefonicznie o wyniku sprawy, ale bezskutecznie. W pierwszym możliwym terminie, czyli dnia 6 lutego 2017 r. zgłosił się osobiście. W dniach od [...] stycznia do [...] lutego 2017 r. był chory. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W doktrynie przyjmuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 257-258). Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zatem wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, bowiem były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zdaniem Sądu, kierując się powyższymi kryteriami, skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Z uwagi na fakt, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy nie jest możliwe, aby strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Skarżący został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonym na dzień 18 stycznia 2017 r. - osobiście odebrał zawiadomienie. Skarżący nie był obecny na ogłoszeniu wyroku, jednakże w zawiadomieniu terminie o rozprawiy Sąd pouczył go, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, zaś złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Nie można zatem uznać za dostatecznie usprawiedliwiającą skarżącego samą okoliczność wyjazdu za granicę. Sąd aprobuje w pełni wyrażany w orzecznictwie pogląd, że wyjazd skarżącego za granicę nie stanowi przesłanki do przywrócenia terminu. Strona, wiedząc o toczącym się postępowaniu, winna skorzystać z instytucji przewidzianych w p.p.s.a. i przed wyjazdem skutecznie ustanowić pełnomocnika do reprezentacji (por. postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 675/11). Ponadto należy zaznaczyć, że należyta dbałość w prowadzeniu własnych spraw wymaga, aby przed wyjazdem podjąć odpowiednie działania gwarantujące zabezpieczenie swoich interesów (postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 360/11, z dnia 16 grudnia 2015 r., II GZ 882/15). Jeżeli strona wyjechała z kraju nie zabezpieczając przy tym należycie swoich interesów procesowych, chociażby poprzez ustanowienie osoby, która wykonywałaby za nią czynności procesowe w zastępstwie, to powinna liczyć się w negatywnymi konsekwencjami procesowymi takiego zaniechania. Z wniosku skarżącego nie wynika aby jej wyjazd miał charakter nagły, tak by nie mógł on odpowiednio zabezpieczyć swoich interesów procesowych. Kwestia ta jest o tyle istotna, że wyjazd skarżącego za granicę miał miejsce już po zawiadomieniu go o terminie rozprawy, bowiem w dniu 23 grudnia 2016 r. gdy odebrał zawiadomienie przebywał w Polsce. Skarżący mając zatem na względzie wyznaczony termin rozprawy winien mieć na uwadze, że istnieje możliwość zapadnięcia wyroku oddalającego skargę i może zajść konieczność złożenia wniosku o jego uzasadnienie. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu, a zatem nie ma podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 stycznia 2017 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.