I SA/Wa 1804/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Miasta P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Miasta P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Gmina Miasta P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej. Skarżąca gmina w powyższej skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadniła tym, że realizacja zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż następcy prawni dokonają wpisu prawa własności na swoją rzecz, a następnie zbędą lub obciążą nieruchomość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe uzasadnienie go, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, nie publ.). Skarżąca gmina wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniła swój wniosek. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. Uzasadnienie wniosku skarżącej gminy nie daje podstaw do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącej gminy jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Obawy skarżącej gminy, że realizacja zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż następcy prawni dokonają wpisu prawa własności na swoją rzecz, co w konsekwencji daje im możliwość zbycia lub obciążenia nieruchomości są przedwczesne i niepewne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.