I SA/Wa 1806/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Gabriela Nowak (spr.) Protokolant ref. staż. Ewa Czarnota po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Z. D. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania zażalenia według właściwości oddala skargę. Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku Z.D., o ponowne rozpatrzenie sprawy, dotyczącej postanowienia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości postanowił - utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Przedmiotowe postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym: Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], przekazał Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenie wniesione przez Z.D., na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], celem rozpatrzenia sprawy według właściwości. Minister Pracy i Polityki społecznej wyjaśnił, że w dniu 5 listopada 2009 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego we W., wpłynęło pismo Z.D. z wnioskiem o przyznanie pomocy w formie zasiłku stałego, celowego i okresowego na leczenie, opiekę i rehabilitację. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], Wojewoda [...] przekazał według właściwości wniosek skarżącej Ośrodkowi Pomocy Społecznej w D. Na postanowienie Wojewody [...] skarżąca złożyła w dniu 18 listopada 2009 r. zażalenie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojewody Dolnośląskiego. Na przedmiotowe postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2009 r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa196/10, stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że przepis art. 79 pkt l ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437 z późno zm.) stanowi, że ilekroć w przepisach obowiązujących jest mowa o ministrze właściwym do określonych spraw lub w określonych sprawach - należy przez to rozumieć ministra właściwego w sprawach oznaczonych nazwą danego działu. Art. 6 ust. 1 pkt l tej ustawy określa, iż dział "administracja publiczna" obejmuje między innymi sprawy administracji publicznej w tym organizacji urzędów administracji publicznej oraz procedur administracyjnych. Obecnie ministrem właściwym w sprawach administracji publicznej jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (art. 17 pkt 2 i art. 20 k.p.a.). Przekazanie sprawy postanowieniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji stanowiło wykonanie wyroku z dnia 8 marca 2010 r., w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł niewłaściwość Ministra Pracy i Polityki Społecznej do rozpatrywania zażaleń na postanowienia wojewodów, dotyczące przekazywania spraw według właściwości. Na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2010 r.. nr [...], skarżąca złożyła zażalenie. Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podkreślił, że przekazanie sprawy Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] nastąpiło w wyniku wykonania orzeczenia sądu, które wiąże organ administracyjny w niniejszej sprawie. Na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Z. D. W skardze zarzuciła Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej naruszenie zasady legalności. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wnosił o jej oddalenie i podtrzymał w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod katem jego zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy skarga nie zasługuje uwzględnienie. Zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa196/10, wskazał jednoznacznie ze ministrem właściwym do rozpatrzenia zażalenia Z.D. na postanowienie Wojewody [...] dotyczące przekazania wniosku skarżącej Ośrodkowi Pomocy Społecznej w D. - jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wykonując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2010 r., Minister Pracy i Polityki Społecznej przekazał Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenie wniesione przez Z.D. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. W rozumieniu art. 153 p.p.s.a związanie samego sądu administracyjnego, oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz jest zobowiązany do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej. Mając na względzie przedstawiony stan sprawy Sąd stwierdził, że skarga jest nieuzasadniona i dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.