I SA/Wa 1806/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1806/10 oddalającego skargę Z. D. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania zażalenia według właściwości postanawia odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1806/10 oddalił skargę Z. D. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania zażalenia według właściwości. Orzeczenie z dnia 23 listopada 2010r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia skargi kasacyjnej doręczone zostało skarżącej w dniu 30 grudnia 2010 r. (k-30). W dniu 31 grudnia 2010 r. skarżąca złożyła sporządzoną osobiście przez siebie skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1806/10. U uzasadnieniu skargi wskazano, że wniesiono ją z powodu "wyrządzenia szkody i naruszenie zasady legalności i zasadności przez WSA w przedmiotowej sprawie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 285 a § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe (§ 1). Skarga, o której mowa w § 1, przysługuje również w wyjątkowych przypadkach od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych (§ 2). Powyższe oznacza, że przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem może być jedynie orzeczenie prawomocne. Jak wynika z akt sprawy orzeczenie stało się prawomocne z dniem 1 lutego 2011 r., co oznacza, że na dzień wniesienia skargi tj. 31 grudnia 2010 r. wyrok z dnia 23 listopada 2010r. nie był jeszcze prawomocny. Ponadto skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem została sporządzona nie przez radcę prawnego lub adwokata ale osobiście przez skarżącą tj. wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 175 § 1 w związku z art. 285f § 3, co również skutkuje odrzuceniem takiej skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 285a § 1 i § 2 w związku z art. 285l i art. 178 oraz art. 175 § 1 w związku z art. 285f § 3 P.p.s.a postanowił orzec jak w sentencji.