I SA/Wa 1806/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2025 r. nr KOA/310/Ac/25 w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Warszawie decyzją z 7 sierpnia 2025 r. nr KOA/310/Ac/25 po rozpoznaniu odwołania C. U. od decyzji Burmistrza Miasta Kobyłki nr 397/2021 z 12 maja 2021 r. ustalającej opłatę adiacencką w wysokości 14.881,50 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] oznaczonej jako działki o nr ew. [...] obręb [...], które powstały w wyniku podziału działki o nr ew. [...] zatwierdzonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta Kobyłka nr 486/2018 z 14 maja 2018 r., utrzymało w mocy wskazaną decyzję. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że ww. decyzja SKO została doręczona na adres Skarżącego w dniu 20 sierpnia 2025 r. oraz skutecznie odebrana przez dorosłego domownika. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał z dniem 19 września 2025 r. Pismem z 1 października 2025 r. (data stempla pocztowego) C. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję. W uzasadnieniu skargi wskazał, że korespondencja zawierająca zaskarżoną decyzję została przez niego odebrana po powrocie z urlopu 2 września 2025 r. Jak wskazał Skarżący, przesyłka została przesłana "zwykłym" listem oraz pozostawiona przez listonosza w skrzynce na listy umiejscowionej na ogrodzeniu jego posesji. Wezwaniem z 11 grudnia 2025 r. - z uwagi na zawarte w skardze twierdzenia Skarżącego zgodnie z którymi korespondencja z zaskarżoną decyzją została wysłana na jego adres "zwykłym" listem i pozostawiona przez listonosza w skrzynce na listy w trakcie trwania jego urlopu – przez co Skarżący miał możliwość zapoznania się z treścią ww. decyzji dopiero po powrocie z urlopu w dniu 2 września 2025 r. – Sąd wezwał Skarżącego do sprecyzowania – w terminie 7 dni, pod rygorem negatywnych skutków procesowych - czy wskazane twierdzenia należy potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na wskazane wezwanie, Skarżący wskazał, że skarga została wniesiona z zachowaniem terminu, a zatem w jego ocenie nie zachodzi potrzeba traktowania jego twierdzeń jako wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej: "ppsa", skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast, stosownie do art. 85 ppsa, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ppsa). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 ppsa. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona na adres Skarżącego w dniu 20 sierpnia 2025 r. oraz skutecznie odebrana przez dorosłego domownika. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał z dniem 19 września 2025 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, skarga w niniejszej sprawie złożona została w placówce pocztowej w dniu 1 października 2025 r. (stempel na kopercie). Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa. W niniejszej sprawie, Skarżący wraz ze złożeniem skargi podjął próbę uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do jej wniesienia, niemniej nie złożył do Sądu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Ponadto, pomimo wezwanie Sądu do sprecyzowania czy zawarte w skardze twierdzenia należy potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Skarżący odpowiedzi na wskazane wezwanie, oświadczył, że skarga została wniesiona z zachowaniem terminu, a zatem w jego ocenie nie zachodzi potrzeba traktowania jego twierdzeń jako wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, skarga podlega odrzuceniu jako złożona po upływie terminu do jej wniesienia. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ppsa postanowił jak w sentencji postanowienia.