I SA/Wa 1809/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego 1. oddala skargę 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. M., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295, 20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r.( sprostowaną postanowieniem z dnia [...] września 2010 r.), nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Burmistrza Gminy B. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] umarzające postępowanie z powodu jego bezprzedmiotowości i umorzyło postępowanie przed organem I instancji. Powyższe rozstrzygnięcie oparto na następujących ustaleniach i ocenie prawnej sprawy. Decyzją Burmistrza Gminy B. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] umorzono postępowanie z powodu jego bezprzedmiotowości. W dniu 25 maja 2010 r. W. K. wniosł odwołanie od tej decyzji. W wyniku rozpatrzenia odwołania organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie przed organem I instancji musi zostać skasowane z uwagi na fakt, ze postępowanie to zostało wszczęte w sprawie, która nie podlega rozpoznaniu w formach przewidzianych w postępowaniu administracyjnym. W ocenie Kolegium kwestia odcięcia sygnału telefonicznego, z jaką zwrócił się W. K. do Ośrodka, nie stanowiła sprawy administracyjnej, a tym samym nie mogła byc podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego w tej sprawie. Uwzględnienie prośby skarżącego nie wymagało wydania aktu administracyjnego , ale podjęcia działania, który stanowi czynność faktyczną Wobec powyższego Kolegium orzekło jak w treści zaskarżonej decyzji . Skargę na powyższa decyzję wniósł W. K. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie mogła odnieść skutku. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontrolując zaskarżone orzeczenie, w aspekcie jego zgodności z prawem, jak nakazuje art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), uznał, że nie narusza ono przepisów prawa. W pierwszej kolejności należy wskazać, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, gdyż taki wniosek został zgłoszony przez organ, a skarżący nie sprzeciwił się temu wnioskowi. W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Burmistrza B. umarzającą postępowanie administracyjne i umorzyło postępowania przed organem I instancji. Na wstępie wskazano, że zakresem dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie kontroli objęta jest prawidłowość uznania przez organ odwoławczy za bezprzedmiotowe wszczętego w wyniku wniosku W. K. postępowania, a w konsekwencji uchylenie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa decyzji organu I instancji kończącej to postępowanie i orzeczenie o jego umorzeniu. Zdaniem Sądu, zgodnie z art. 104 § 2 k.p.a. decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części. Jednakże stosownie do brzmienia art. 105 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej zobowiązany jest wydać decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Sytuacja taka może wystąpić wówczas, gdy w oczywisty sposób organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec czego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej, co do istoty. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zaistniała ww. przesłanka. Ustalenie, iż wniosek W. K. z dnia 30 kwietnia 2010 r. dotyczył kwestii faktycznych tj. ustalenia braku sygnału telefonicznego spowodowało, iż organ administracji w ramach swoich kompetencji nie miał podstaw prawnych do merytorycznego działania. Dlatego prawidłowo organ II instancji rozróżniając powody bezprzedmiotowości, uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowania administracyjne prowadzone przed tym organem. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.