I SA/Wa 181/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart Asesor WSA Iwona Kosińska Asesor WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi T. D. i M. D. na decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] października 1995 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa decyzją z dnia [...] października 1995 r., nr [...] umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego w L. z dnia [...] grudnia 1986 r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Gminy N. z dnia [...] sierpnia 1986 r., nr [...] orzekającą o wywłaszczeniu m. in. nieruchomości położonej we wsi D. oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] m2, stanowiącej własność M. D. Na decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] października 1995 r. M. D. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 czerwca 1997 r., sygn. akt IV SA 1555/95 zawiesił postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 stycznia 2008 r., sygn. akt IV SA 1555/95 podjął postępowanie sądowe z udziałem następców prawnych M. D. w osobach: T. D., M. D. i W. D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 181/08 umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi W. D. wobec jej cofnięcia przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga złożona w niniejszej sprawie nie mogła być uwzględniona. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie zaś z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie przesłanka ta nie została spełniona. Z akt sprawy wynika bowiem, że M. D. wniosła skargę na decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] października 1995 r. -zgodnie z pouczeniem zawartym w tej decyzji - do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednakże pouczenie to było błędne, albowiem od decyzji naczelnego organu administracji państwowej (a takim organem był Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa), zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.-Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 ze zm.) stronie niezadowolonej przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z kolei zgodnie z obowiązującym w dacie wydania decyzji Ministra przepisem art. 34 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) skargę można było wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosił prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należało zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługiwał żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie. W orzecznictwie NSA ukształtował się pogląd, że środkiem odwoławczym, w rozumieniu art. 34 ustawy o NSA jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i dopiero po skorzystaniu z tego środka przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 27 lutego 1996 r., sygn. akt I SA 1296/95; uchwała NSA z dnia 9 grudnia 1996 r., sygn. akt OPS 4/96, ONSA 1997/2/44). Obecnie w taki sam sposób kwestię tę reguluje powołany wyżej art. 52 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro więc od decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] października 1995 r. stronie przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Należy jednak zauważyć, że błędne pouczenie o środku odwoławczym zawarte w decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] października 1995 r., nie może szkodzić stronie (art. 112 KPA). W takim przypadku skarżący winni złożyć do organu, który wydał zaskarżoną decyzję (obecnie jest to Minister Infrastruktury) wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (w niniejszej sprawie dniem takim będzie dzień otrzymania przez skarżących postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi wraz z uzasadnieniem). Przy czym we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżących (art. 58 § 1 i 2 i art. 59 § 2 w zw. z art. 127 § 3 KPA). Skoro więc skarga wniesiona przez T. D. i M. D. do sądu administracyjnego, z pominięciem administracyjnego toku instancji była i jest niedopuszczalna, to Sąd obowiązany był ją odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.