I SA/Wa 1813/10
WyrokWSA w Warszawie2011-01-14
Skład orzekający: Dariusz Chaciński, Elżbieta Sobielarska, Gabriela Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba, która faktycznie zamieszkiwała w lokalu komunalnym z najemcą przez okres co najmniej 7 lat i prowadziła z nim wspólne gospodarstwo domowe, ale nie była z nim spokrewniona w stopniu pozwalającym na wstąpienie w stosunek najmu na podstawie art. 691 k.c., może zostać zakwalifikowana do najmu tego lokalu po śmierci najemcy na podstawie uchwały rady gminy?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że skarżący nie spełnił warunku wspólnego zamieszkiwania ze zmarłym najemcą przez co najmniej 7 lat i prowadzenia z nim wspólnego gospodarstwa domowego, co było przesłanką konieczną do zawarcia umowy najmu lokalu komunalnego po śmierci najemcy, zgodnie z § 31 uchwały Rady m. st. Warszawy. Sąd podkreślił, że wszystkie przesłanki określone w uchwale muszą być spełnione łącznie, a skarżący nie należał również do kręgu osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu na podstawie art. 691 k.c.Stan faktyczny
Skarżący M. W. złożył skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy W. m. st. Warszawy, która odmówiła mu zakwalifikowania do najmu lokalu komunalnego po śmierci jego dziadka (brata dziadka skarżącego), który był najemcą tego lokalu. Skarżący twierdził, że mieszkał w lokalu od 2002 r. i spełniał wymogi uchwały rady miasta. Organ odmówił, wskazując, że skarżący nie spełnił warunku wspólnego zamieszkiwania przez 7 lat i prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego ze zmarłym najemcą, a także nie należał do kręgu osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu na podstawie art. 691 k.c.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) WSA Gabriela Nowak Protokolant specjalista Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi M. W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy W. m. W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do najmu lokalu oddala skargę.
M. W. wniósł w dniu [...] sierpnia 2010 r. skargę na uchwałę Zarządu [...] [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] odmawiającą umieszczenia go na liście osób zakwalifikowanych do najmu lokalu położonego w [...] przy ul. [...] [...] m [...].
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że powyższą uchwałą Zarząd [...] [...] – [...] odmówił mu prawa do najmu lokalu, w którym zamieszkiwał od 2002 r. wraz z dziadkiem J. W., który był jego najemcą i zmarł [...] stycznia 2010 r.
W piśmie z dnia [...] maja 2010 r. Urząd [...] [...] poinformował skarżącego, że nie spełnia on kryteriów wynikających z § [...] uchwały Rady m. [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy.
Zdaniem skarżącego odmowa organu jest nieuzasadniona, ponieważ zapis § [...] powołanej uchwały ma na celu ochronę osób bliskich, a on do nich należy i wobec tego spełnia wymagane tym przepisem wymogi. Skarżący przyznaje, że wprawdzie zameldowany w tym lokalu jest dopiero od 2003 r., ale faktycznie mieszkał tam od 2002 r., co wykazał zeznaniem świadków E. K. i E. D., których organ nie przesłuchał i nie wziął też pod uwagę ich oświadczeń.
Ponieważ wystąpienie skarżącego o zmianę zaskarżonej uchwały zostało załatwione odmownie, dlatego też wnosi o jej uchylenie z powodu naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skarżący złożył wniosek o zawarcie umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] [...] w W. po zgonie najemcy J. W., który był nie jego dziadkiem lecz bratem jego dziadka M. W.
Wydział Zasobów Lokalowych [...] [...] w dniu [...] października 2010 r. wyraził wprawdzie zgodę zmarłemu najemcy na użyczenie części lokalu na rzecz skarżącego na czas nieokreślony, jednak M. W. w lokalu tym nigdy się nie zameldował i nie zamieszkał na stałe, nie prowadził też razem ze zmarłym najemcą wspólnego gospodarstwa domowego przez co najmniej 7 lat, co wynika z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.
Lokal, o który ubiega się skarżący posiada wspólny korytarz z lokalem nr [...] i składa się z [...] pokoju oraz kuchni o powierzchni mieszkalnej [...] m2, a użytkowej [...] m2. Wniosek skarżącego został rozpatrzony negatywnie przez Komisję Mieszkaniową z powodu nie zamieszkiwania na stałe ze zmarłym najemcą i nie prowadzenia z nim wspólnego gospodarstwa domowego oraz z uwagi na to, że nie należy on do kręgu osób wymienionych w § [...] uchwały Rady m.[...] z dnia [...].07.2009 r.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie jednak Sąd wyjaśnia, że wniosek skarżącego zawarty w petitum skargi tj. o uchylenie zaskarżonej uchwały nie znajduje formalnej podstawy w obowiązujących przepisach prawa, ponieważ skarga wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skutkuje stwierdzeniem nieważności uchwały lub orzeczeniu o jej niezgodności z prawem, co wynika z art. 94 powyższej ustawy.
Zaskarżona uchwała Zarządu [...] [...] jest aktem z zakresu administracji publicznej o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ppsa (por. uchwałę składu 7 sędziów NSA z 21.07.2008 r. I OPS 4/08 LEX 400065), podlega więc kontroli sądowoadministracyjnej.
Z akt postępowania wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą poprzez jej zmianę pismem z dnia [...].06.2010 r., tym samym wyczerpał tryb wynikający z art. 52 § 4 ppsa.
Zarząd [...] [...] m.[...] nie znalazł podstaw do zmiany uchwały uznając, że nie narusza ona obowiązującego prawa. Skarga została wniesiona z zachowaniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 2 ppsa.
Przechodząc do oceny zasadności skargi, należy zauważyć, że podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowi § [...] uchwały Rady m. [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m. [...]. Powyższy przepis w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały stanowił, że z osobami, które pozostały w lokalu po śmierci najemcy, a nie wstąpiły w stosunek najmu w trybie art. 691 kodeksu cywilnego lub pozostały w tym lokalu po opuszczeniu go przez najemcę, może zostać zawarta umowa najmu zajmowanego lokalu, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: osoby te zamieszkiwały z najemcą lokalu za zgodą właściciela i prowadziły wraz z nim wspólne gospodarstwo domowe przez okres co najmniej ostatnich 7 lat, zajmowana powierzchnia mieszkalna lokalu nie przekracza 15 m2 na każdą uprawnioną osobę, a w przypadku gospodarstwa jednoosobowego 30 m2, osoby te nie zalegają z opłatami za korzystanie z lokalu, przy czym warunek ten uważa się za spełniony również w przypadku występowania zaległości, jeżeli zostało podpisane i jest realizowane porozumienie o spłacie zadłużenia, osoby te osiągają dochód nieprzekraczający 160% minimum dochodowego (tj. 160% minimum dochodowego dla gospodarstw wieloosobowych – 1808,10 zł na osobę, a dla gospodarstw jednoosobowych – 2486,14 zł).
Przy czym do osób o których mowa wyżej zalicza się: małżonka najemcy, zstępnych (dzieci, wnuki), wstępnych (rodzice, dziadkowie), pasierbów, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
M. W. uważa, że naruszenie jego interesu prawnego spowodowało nieuwzględnienie przez organ jego wniosku o umieszczenie go na liście osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w W. przy ul. [...] [...].
Zdaniem Sądu stanowisko skarżącego nie jest zasadne.
Z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy, wbrew twierdzeniu skarżącego wynika bowiem bezspornie, że skarżący nie spełnił jednego z warunków wynikającego z treści § [...] uchwały Rady m. [...] z dnia [...] lipca 2009 r., a mianowicie wspólnego zamieszkiwania wraz z najemcą lokalu przez okres 7 lat i prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego.
Sam skarżący, przesłuchany w charakterze strony w Wydziale Zasobów Lokalowych Urzędu [...] [...] w dniu [...].04.2010 r. zeznał, że zmarły najemca J. W. był bratem jego dziadka, a on zamieszkał razem z nim w 2004 r. i nie prowadził z nim wspólnego gospodarstwa domowego, nie był też zameldowany na [...], ponieważ był zameldowany w mieszkaniu rodziców przy ul. [...] [...] m [...] na G.
Skarżący zeznał wówczas także, że nie wie w jakiej przychodni leczył się J. W. i w którym szpitalu zmarł. Natomiast przesłuchana w charakterze świadka córka najemców lokalu nr [...] (mającego wspólny korytarz z lokalem nr [...]) A. S. zeznała, że J. W. sąsiad jej rodziców od śmierci swojej żony mieszkał sam, nikt go nie odwiedzał, a wszystkie święta spędzał samotnie lub czasem z jej rodzicami. Był on osobą samodzielną, a poważnie zachorował 2 tygodnie przed śmiercią. Dopiero po śmierci J. W. ktoś wprowadził się i zaczął remont.
Z powodu treści zeznań samego skarżącego organ uznał za zbędne przesłuchanie wskazanych przez niego świadków tj. E. K. i E. D. na okoliczność zamieszkiwania skarżącego ze zmarłym najemcą od 2002 r., a oświadczenia ich uznał za niewiarygodne, chociażby z tego powodu, iż wynika z nich, że skarżący zamieszkiwał z J. W. od 2002 roku, czemu przeczą zeznania samego skarżącego.
Dlatego też, zdaniem Sądu prawidłowo organ ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy i uznał, że skarżący nie spełnia jednej z przesłanek wynikających z treści § 31 uchwały Rady m .[...] z dnia [...] lipca 2009 r. tj. zamieszkiwania razem ze zmarłym najemcą J. W. i prowadzenia z nim wspólnego gospodarstwa przez co najmniej 7 lat i odmówił umieszczenia go na liście osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu lokalu zajmowanego przez zmarłego najemcę J. W.
Spełnienie pozostałych przesłanek § [...] tej uchwały tj. kryterium dochodowego i powierzchni mieszkalnej nie ma w takiej sytuacji znaczenia dla przedmiotowej sprawy, ponieważ jak wynika z treści powyższego przepisu wszystkie przesłanki powinny być spełnione łącznie. Dodatkowo Sąd zauważa, że skarżący nie należy do kręgu osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu na podstawie art. 691 kodeksu cywilnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło