I SA/Wa 1813/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA - Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta [...] na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie: umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu Miastu [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Orzeczeniem z [...] kwietnia 2020 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (Kolegium) umorzyło postępowanie w sprawie o ustalenie, że podwyższenie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ułamkowej części gruntu położonego w [...], przy ul. [...], działka nr [...] z obrębu [...] jest nieuzasadnione. Pismem z [...] lipca 2021 r. Miasto [...] złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe orzeczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony jest w art. 3 § 2, 2a i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Orzeczenie zaskarżone w niniejszej sprawie nie mieści się w katalogu przewidzianym w art. 3 § 2 i 2a P.p.s.a., brak również przepisów szczególnych, które przewidywałyby kontrolę sądowoadministracyjną orzeczenia zaskarżonego w niniejszej sprawie – stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że orzeczenia samorządowych kolegiów odwoławczych wydawane w procedurze aktualizacyjnej przewidzianej art. 78 i art. 79 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1990), powoływanej dalej jako "u.g.n.", zapadają w postępowaniu o charakterze administracyjnym, ale stanowiącym tylko jedną z faz tej procedury, która zmierza do rozstrzygnięcia sporu odnoszącego się do cywilnego stosunku prawnego opartego na cywilnoprawnej umowie. Sprawa aktualizacyjna zawisła w ten sposób przed kolegium nadal pozostaje w swej istocie materialnoprawną sprawą o świadczenie pieniężne o charakterze cywilnoprawnym. Zgodnie z art. 80 ust. 1 u.g.n. od orzeczenia kolegium zapadłego w procedurze aktualizacyjnej właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Powyższy przepis wskazuje zatem jednoznacznie, że sprawy dotyczące aktualizacji opłat za użytkowanie wieczyste zostały poddane kognicji sądów powszechnych. Jednocześnie żaden przepis nie przewiduje w sprawach tego rodzaju kognicji sądów administracyjnych. Dodatkowo zauważyć należy, że na skutek sprzeciwu Miasta [...] od orzeczenia Kolegium z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] Sąd Rejonowy dla [...] w [...],[...] Wydział [...], postanowieniem z [...] czerwca 2021 r., sygn. akt [...] - odrzucił wniesiony sprzeciw. Na skutek zażalenia Miasta [...] od powyższego postanowienia Sąd Okręgowy w [...][...] Wydział [...], postanowieniem z [...] listopada 2021 r. sygn. akt [...] uchylił zaskarżone postanowienie z [...] czerwca 2021 r. sygn. akt [...], wskazując, że wniesienie sprzeciwu spowodowało utratę mocy orzeczenia Kolegium i sprawa powinna być rozpoznana przez Sąd powszechny. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu niniejsza sprawa ma charakter cywilnoprawny i jako taka nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. i dlatego orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.