I SA/Wa 182/04
WyrokWSA w Warszawie2005-03-08
Skład orzekający: Daniela Kozłowska, Elżbieta Sobielarska, Anna Tarnowska-Mieliwodzka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organy Policji są właściwe do wydania decyzji administracyjnej nakazującej opróżnienie lokalu mieszkalnego zajmowanego przez byłego funkcjonariusza Milicji Obywatelskiej, który nie nabył prawa do emerytury policyjnej, na podstawie przepisów ustawy o Policji i rozporządzenia dotyczącego policjantów?Ratio decidendi
Organy Policji nie wykazały swojej właściwości do wydania decyzji administracyjnej nakazującej opróżnienie lokalu mieszkalnego zajmowanego przez byłego funkcjonariusza, który nie nabył prawa do emerytury policyjnej. Przepisy ustawy o Policji i rozporządzenia, na które powoływały się organy, dotyczą wyłącznie czynnych funkcjonariuszy lub emerytów/rencistów policyjnych, a nie byłych funkcjonariuszy MO. Wobec braku podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej, sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Komendanta Głównego Policji utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji nakazującą J. P. opróżnienie lokalu mieszkalnego. J. P. był byłym funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej, który zwolnił się ze służby bez prawa do emerytury policyjnej. Organy powołały się na przepisy ustawy o Policji dotyczące zaległości czynszowych. J. P. w skardze podniósł, że przepisy te nie mają zastosowania do byłych funkcjonariuszy MO i że nie posiada zadłużenia.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Komendanta Głównego Policji oraz decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w O.; stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska asesor WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2005 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji w W. z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia kwatery 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. z dnia [...] października 2003 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
I SA/Wa 182/04
U z a s a d n i e n i e
[...] Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia [...] października 2003 r., nr [...], nakazał J. P. wraz ze wszystkimi osobami zamieszkałymi w lokalu przy ul. [...] w O. – opróżnienie tego lokalu. Jako podstawa prawna decyzji wskazany został m.in. art. 90 ust. 1, art. 95 ust. 2 pkt 4, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179 ze zm.) oraz § 7 ust. 1 pkt 7 i ust. 2 oraz § 14 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1469).
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że J. P. pełnił służbę w od [...] lipca 1982 r. do [...] czerwca 1989 r. Ze służby został zwolniony bez prawa do emerytury. Lokal przydzielony J. P. decyzją z dnia [...] września 1986 r. pozostaje w trwałym zarządzie Komendy Wojewódzkiej Policji w O. Na dzień 7 października 2003 r. zadłużenie z tytułu czynszu za ten lokal wyniosło [...] zł, w tym [...] zł odsetki. Pomimo uprzedzeń na piśmie (27.03.2003, 5.05.2003, 11.06.2003) o zamiarze wydania decyzji o opróżnieniu lokalu i zawiadomienia o wszczęciu postępowania w tej sprawie, J. P. nie uregulował należności. Zgodnie z art. 95 ust. 2 pkt 4 ustawy o Policji w związku z § 7 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia w przypadku zwłoki z zapłatą czynszu przez okres co najmniej dwóch pełnych okresów płatności, pomimo uprzedzenia na piśmie o zamiarze wydania decyzji o opróżnieniu lokalu i wyznaczenia dodatkowego terminu zapłaty – wydaje się decyzję o opróżnieniu lokalu.
Po rozpatrzeniu odwołania J. P. Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...], orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w O. Organ odwoławczy podtrzymał w całości argumentację organu pierwszej instancji i dodatkowo wyjaśnił, że nie było uzasadnienia do wskazania jako podstawy prawnej art. 95 ust. 2 pkt 4 ustawy o Policji, gdyż przepis ten dotyczy wyłącznie policjantów (emerytów, rencistów policyjnych). Z uwagi na to, że J. P. nie nabył prawa do emerytury policyjnej lub renty, przepis art. 95 ust. 2 pkt 4 ustawy nie miał w sprawie zastosowania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. P. podniósł m.in., że nie jest policjantem i wobec tego zastosowanie w decyzjach ustaw dotyczących Policji jest bezpodstawne. Skarżący podał, że ze służby w Milicji Obywatelskiej odszedł na własną prośbę w 1989 r. Ustawa powołana w decyzjach nie wspomina o byłych funkcjonariuszach MO. Podał także, że z przyczyn rodzinnych i finansowych zalegał z zapłatą za czynsz, jednak na dzień 1 stycznia 2004 r. nie ma zadłużenia. Istnieje natomiast zobowiązanie do zapłaty za centralne ogrzewanie, co do którego ma zastrzeżenia, gdyż mieszkanie jest chłodne i wymaga dodatkowego ogrzewania. Łamane są postanowienia umowy o wynajmie.
Odpowiadając na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie i podał, że na dzień 11 lutego 2004 r. zadłużenie skarżącego z tytułu czynszu i opłat związanych z eksploatacją lokalu wynosiło [...] zł (czynsz) i [...] zł (odsetki). Z uwagi na to, że miesięczny czynsz za lokal wynosi [...] zł, zadłużenie nadal przekracza dwa pełne okresy płatności.
Powołana w skardze okoliczność, że nie ma zadłużenia w opłatach czynszowych, tylko za centralne ogrzewanie, nie przesądza o braku podstaw do wydania decyzji o opróżnieniu lokalu. Paragraf 7 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia z 17 października 2001 r. zobowiązuje do wydania o opróżnieniu lokalu nie tylko w razie zwłoki w opłatach za czynsz, ale także za inne świadczenia związane z eksploatacją mieszkania, do których zalicza się opłata za ogrzewanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] września 1986 r. J. P. przydzielone zostało mieszkanie nr [...] przy ul. [...] w O. Następnie pomiędzy Miejskim Przedsiębiorstwem [...] w O. i J. P. zawarta została w dniu 2 września 1986 r. umowa najmu tego lokalu. W § 14 tej umowy postanowiono, że wynajmującemu przysługuje prawo dochodzenia należności z tytułu najmu w trybie egzekucji administracyjnej, zaś § 17 umowy stanowił, że została sporządzona na czas oznaczony w przydziale lokalu i traci moc z upływem tego okresu lub na wypadek prawomocnego cofnięcia przydziału albo rozwiązania stosunku najmu.
Wynika z powyższego, że J. P. otrzymał przydział lokalu pozostającego w dyspozycji ówczesnych organów MO, ale warunki najmu tego lokalu określała umowa z 2 września 1986 r.
W aktach sprawy znajduje się również umowa najmu zawarta pomiędzy skarżącym i Komendą Wojewódzką Policji w O. z dnia 15 kwietnia 2002 r., w której określono warunki najmu lokalu przydzielonego powyższą decyzją. Umowa ta w § 12 pkt 7 stanowi, że wynajmujący może nakazać opróżnienie lokalu w przypadku zwłoki w opłatach za czynsz lub za świadczenia związane z eksploatacją mieszkania przez co najmniej 2 pełne okresy płatności, pomimo uprzedzenia na piśmie o zamiarze wydania decyzji o opróżnieniu lokalu i wyznaczeniu dodatkowego terminu zapłaty zaległych i bieżących należności. Z § 14 umowy wynika, że została zawarta na czas nieokreślony. W § 16 postanowiono natomiast, że w sprawach w niej nieuregulowanych mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r.
Powyższe pozwala na stwierdzenie, że mimo decyzji o przydziale skarżący zajmuje lokal na warunkach określonych najpierw w umowie z dnia 2 września 1986 r., a następnie z 15 kwietnia 2002 r. Skoro tak, to orzekające organy pominęły, że łączy je z J. P. stosunek cywilnoprawny na podstawie zawartej umowy najmu i mimo, iż § 12 pkt 7 umowy z 15 kwietnia 2002 r. stanowi o możliwości nakazania opróżnienia lokalu w określonych warunkach. Natomiast same postanowienia umowy (12 pkt 7) nie mogą przesądzać o formie, w jakiej następuje nakazanie opróżnienia lokalu zajmowanego przez byłego funkcjonariusza, który nie nabył prawa do emerytury lub renty policyjnej. Decydują o tym przepisy ustawy o Policji i wydanego na jej podstawie rozporządzenia z 17 października 2001 r.
Ustawa o Policji w art. 95 ust. 2 pkt 4, powołanym przez organ pierwszej instancji jako podstawa prawna decyzji, stanowi, że decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego wydaje się, jeżeli policjant jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub opłat za świadczenia związane z eksploatacją lokalu przez okres co najmniej dwóch pełnych okresów płatności, pomimo uprzedzenia na piśmie o zamiarze wydania decyzji o opróżnieniu lokalu i wyznaczeniu dodatkowego, miesięcznego terminu zapłaty zaległych i bieżących należności. Słusznie Komendant Główny Policji w decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. zauważył, że przepis ten nie może stanowić podstawy prawnej do wydania decyzji w stosunku do osoby, która nie jest funkcjonariuszem Policji, ani emerytem lub rencistą policyjnym. Jednak z tego prawidłowego ustalenia organ ten nie wyprowadził żadnych innych wniosków poza stwierdzeniem, że w przedmiotowej sprawie przepis ten nie miał zastosowania.
Nieprawidłowe było też oparcie decyzji na przepisie art. 97 ust. 5 ustawy. Według tego przepisu przydział i opróżnienie mieszkań oraz załatwianie spraw, o których mowa w art. 91, 92, 94 i 95 ust. 2-4, następuje w formie decyzji administracyjnej. Skoro, jak stwierdzono wyżej przepis art. 95 ust. 2 pkt 4 nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, to również określający formę załatwienia sprawy przepis art. 97 ust. 5 nie miał zastosowania.
Powołane w decyzjach przepisy rozporządzenia również dotyczą policjantów oraz emerytów lub rencistów policyjnych. W sprawie niniejszej ma zastosowanie – pominięty przez organy – przepis § 7 ust. 1 pkt 11 stanowiący, że opróżnienie lokalu następuje w przypadkach zajmowania lokalu mieszkalnego przez policjantów zwolnionych ze służby, którzy nie nabyli prawa do lokalu mieszkalnego na warunkach określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym. Dalsze przepisy tego rozporządzenia, określające organy właściwe w sprawach przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych (§ 14), nie określają jednak organu właściwego do wydania decyzji w sprawie opróżnienia lokalu zajmowanego przez policjanta zwolnionego ze służby, który nie nabył prawa do lokalu. Powołany zaś w decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji § 14 ust. 3 odnosi się do emerytów i rencistów policyjnych i nie określa organu właściwego do wydania decyzji w stosunku do osoby, która takich uprawnień nie nabyła.
Wobec powyższego Sąd uznał, że organy nie wykazały dostatecznie swojej właściwości do orzekania w formie decyzji w sprawie opróżnienia lokalu przez skarżącego i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło