I SA/Wa 1820/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: WSA Monika Nowicka asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] Minister Budownictwa, po rozpatrzeniu odwołania Z. J., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z upoważnienia Naczelnika Miasta Ł. z dnia [...] czerwca 1976 r., nr [...] przyznającej odszkodowanie na przejętą na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość oznaczoną nr działek [...]. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne: Nieruchomość położona w Ł. oznaczona jako działki nr [...] została przejęta od Z. J. na rzecz Skarbu Państwa na podstawie zarządzenia Naczelnika Miasta Ł. z dnia [...] października 1975 r., nr [...] o ustaleniu terenu budowlanego w mieście Ł. i jego podziale na normatywne działki (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 29 października 1975 r. nr 6, poz. 57). Powołane zarządzenie zostało wydane na podstawie art. 2 i art. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 27, poz. 192) w związku z § 13 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 28 sierpnia 1972 r. w sprawie trybu ustalania, rozgraniczania i podziału terenów budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego na obszarze miast i osiedli (Dz. U. Nr 35, poz. 242). Decyzją z dnia [...] czerwca 1976 r., nr [...] Naczelnik Miasta Ł. przyznał za przejętą na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość nr [...] oraz nr [...] odszkodowanie na rzez Z. J. w kwocie [...] zł. Z. J. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. decyzji z dnia [...] czerwca 1976 r. oraz uchylenie samego zarządzenia o ustaleniu terenu budowlanego. Decyzją z dnia [...] października 2004 r., nr [...] Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności powołanej decyzji Naczelnika Miasta Ł. z dnia [...] czerwca 1976 r. przyznającej odszkodowanie na przejętą na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość oznaczoną nr działek [...]. Po rozpatrzeniu odwołania Z. J., Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] uchylił powołaną decyzję Wojewody [...] z dnia i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując na konieczność odszukania akt archiwalnych oraz przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Wojewoda [...] przeprowadzając ponownie postępowanie nadzorcze m.in. wystąpił do Burmistrza Miasta Ł. z prośbą o odszukanie i przesłanie wszystkich materiałów archiwalnych mających związek z przedmiotową decyzją z [...] czerwca 1976 r. Powyższe poszukiwania doprowadziły do odnalezienia niekompletnych akt archiwalnych związanych z niniejszą decyzją z dnia [...] czerwca 1976 r. Ponadto w dniu 12 maja 2006 r. została przeprowadzona rozprawa administracyjna. W trakcie tej rozprawy pełnomocnik Burmistrza Miasta Ł. poinformował, że "(...) nie jest możliwe odszukanie akt archiwalnych poza tymi, które zostały już dołączone do akt sprawy". Decyzją z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 1976 r., nr [...] wskazując, że powołana decyzja z dnia [...] czerwca 1976 r. nie narusza prawa. Natomiast zebrany w sprawie materiał dowodowy stanowi cały jaki jest możliwy do odszukania, ponieważ wszelkie dokumenty księgowe ze względu na upływ czasu zostały poddane zniszczeniu. Z. J. złożył odwołanie od ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. podnosząc, iż "(...) ówczesne przepisy i wydane na ich podstawie decyzje były bezprawne i sprzeczne z Konstytucją i podpisanymi przez Polskę umowami". Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. utrzymał w mocy decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu odszkodowania. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że decyzja z dnia [...] czerwca 1976 r. o ustaleniu odszkodowania za nieruchomości wydana została na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania (Dz. U. z 1974 r., Nr 10, poz. 64 ze zm.). Jak wynika z treści uzasadnienia decyzji z dnia [...] czerwca 1976r. wysokość przyznanego odszkodowania ustalono po wysłuchaniu opinii biegłego ds. wywłaszczeń, stosując zasady obliczania odszkodowania określone w art. 8 ustawy wywłaszczeniowej. Zaś operaty szacunkowe wyceny wartości składników majątkowych znajdowały się do wglądu w Zarządzie Gospodarki Terenami w Ł. Minister stwierdził, że odszkodowanie zostało ustalone prawidłowo, jak za nieruchomość położoną w strefie śródmiejskiej miasta Ł. - ustalając wartość gruntu na kwotę [...] zł, zaś wartość znajdujących się na tym gruncie składników roślinnych na kwotę [...] zł . Jednocześnie Minister wskazał, że organ pierwszej prawidłowo nie uwzględnił żądania strony unieważnienia zarządzenia nr [...] Naczelnika Miasta Ł. o ustaleniu terenu budowlanego w mieście Ł. i jego podziale na normatywne działki budowlane, gdyż jest to akt prawa miejscowego. Skargę na powyższą decyzję Ministra Budownictwa wniósł Z. J. podniósł, że zaskarżona decyzja jest błędna i przedwczesna, ponieważ nie zostały odnalezione najistotniejsze dokumenty w sprawie. Zarzuca również nie zwrócenie się do archiwów państwowych o przesłanie akt sprawy. Odszkodowanie zostało ustalone w sposób niewłaściwy i rażąco zaniżony. Ponadto skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem, iż zarządzenie Naczelnika Miasta Ł. z dnia [...] października 1975 r. było aktem prawa miejscowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie bowiem do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego oraz przepisami kompetencyjnymi. Sądowa kontrola jest więc ograniczona i sprowadza się do oceny, czy organ rozstrzygający badał sprawę w zakresie dyrektyw ustawowych, jak również, czy zebrał i rozważył cały materiał dowodowy w danej sprawie. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję Sąd uznał, iż nie narusza ona prawa. Sąd w całości podziela argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż decyzja Naczelnika Miasta Ł. z dnia [...] czerwca 1976 r. o ustaleniu odszkodowania nie jest dotknięta jedną z wad określonych w art. 156 § 1 kpa, w szczególności nie została zaś wydana z rażącym naruszeniem prawa, na co wskazywał skarżący. Należy zgodzić się ze skarżącym, że materiał dowodowy nie jest obszerny, niemniej należy mieć na uwadze, że organ dysponował wszystkimi zachowanymi archiwalnymi dokumentami w związku z tym, że były one niepełne, organ w celu szczegółowego wyjaśnienia sprawy została przeprowadzona rozpraw administracyjna. Dokonując materialnoprawnej oceny decyzji odszkodowawczej organ zbadał jej zgodność z art. 10 ust. 1 ustawy dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach. za nieruchomości, które przeszły na własność Państwa na podstawie art. 5 ust. 2 tej stawy oraz przepisami ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Wysokość odszkodowania została ustalona po wysłuchaniu opinii biegłych, tym samym wypełniony został wymóg określony w art. 22 powołanej ustawy wywłaszczeniowej. Wysokość odszkodowania została natomiast ustalona na podstawie art. 8 tej ustawy według stawek obowiązujących dla nieruchomości położonych w strefie śródmiejskiej miasta Ł. Przy czym w wysokości odszkodowania uwzględniona została wartość znajdujących się na tym gruncie składników roślinnych. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, że ustalenie odszkodowania nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa, a więc takim naruszeniem które miało by charakter oczywistego naruszenia przepisu. To, że skarżący jest niezadowolony obecnie z wysokości otrzymanego odszkodowania nie może stanowić wystarczającej podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji. Natomiast przedmiotem niniejszej sprawy nie jest ocena legalności zarządzenia Naczelnika Miasta Ł. z 1975 r., ponieważ zaskarżona decyzja zawiera rozstrzygnięcie jedynie w odniesieniu do decyzji o ustaleniu odszkodowania. Wniosek skarżącego w tym zakresie wymaga odrębnego rozstrzygnięcia poprzez ustalenie przez organ czy dopuszczalne jest wszczęcie postępowania w tym zakresie. Dlatego też zarzuty skargi w tym przedmiocie nie mają żadnego znaczenia w niniejszej sprawie. Należy zatem uznać, że Minister Budownictwa prawidłowo stosownie do art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji odszkodowawczej, a skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.