I SA/Wa 1822/09
PostanowienieWSA w Warszawie2009-12-10
Skład orzekający: Agnieszka Miernik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o charakterze wyjaśniająco-informacyjnym, dotyczące zasad wynagradzania pracowników uczelni, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 36 Prawa o szkolnictwie wyższym?Ratio decidendi
Skarga złożona do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, ponieważ zaskarżone pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego miało charakter wyjaśniająco-informacyjny i nie stanowiło rozstrzygnięcia nadzorczego, o którym mowa w art. 36 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym, ani żadnego innego aktu podlegającego kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Spory dotyczące zakładowych uregulowań płacowych należą do właściwości sądu pracy.Stan faktyczny
Komisja [...] wniosła skargę do WSA w Warszawie na pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dotyczące zasad wynagradzania pracowników uczelni, zarzucając mu błędy prawne i nienależyte wykonywanie zadań. Minister wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że ustalanie zasad wynagradzania należy do kompetencji pracodawcy, a spory pracownicze rozstrzyga sąd pracy, a zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną ani rozstrzygnięciem nadzorczym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komisji [...] na pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasad wynagradzania pracowników uczelni postanawia: odrzucić skargę.
Komisja [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], powołując się na przepis art. 36 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) - zwanej dalej Pszw - nazywając to pismo rozstrzygnięciem w sprawie zgodności z przepisami prawa postępowania władz [...]. W uzasadnieniu Komisja podniosła, że treść tego pisma ocenia jako nienależyte wykonywanie zadań przez Ministerstwo i jego pracowników oraz jako naruszenie interesów pracowników[...] w tym członków [...]. W skardze zarzucono Ministrowi brak odniesienia się do meritum sprawy, tj. błędów prawnych zawartych w zarządzeniu Rektora [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie wysokości wynagrodzenia pracowników [...] z tytułu wykonywania prac będących przedmiotem prawa autorskiego.
W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że ustalanie zasad wynagradzania pracowników uczelni należy do kompetencji pracodawcy, a spory pracownicze rozstrzyga sąd pracy. Organ wskazał, że materia unormowana kwestionowanym zarządzeniem nie może być przedmiotem działań nadzorczych Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, o których mowa w art. 36 Pszw. Zdaniem Ministra kwestie zakładowych uregulowań płacowych oraz prawidłowość działania pracodawcy nie mieszczą się w katalogu zagadnień z art. 33 i 36 tej ustawy, lecz mieszczą się w zakresie autonomii uczelni. Organ wyjaśnił, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną, lecz ma charakter wyjaśniająco - informacyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga złożona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej Ppsa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Przykładem może być powoływany w skardze przepis art. 36 ust. 1 Pszw (art. 3 § 3 Ppsa).
Uszło jednak uwadze skarżącego, że zaskarżone pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym, o którym mowa w art. 36 ust. 1 Pszw, lecz pismem o charakterze wyjaśniająco - informacyjnym. O takim charakterze pisma świadczy jego treść oraz stanowisko Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego zawarte w odpowiedzi na skargę. Z pism tych nie wynika, żeby Minister - zastosował art. 36 ust. 1 Pszw - i stwierdził nieważność decyzji rektora [...], tj. zarządzenia Nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy również nie potwierdza tego, żeby Minister, na skutek sygnalizacji Komisji [...] dokonanej w piśmie z dnia 3 czerwca 2009 r., z urzędu wszczął postępowanie nadzorcze w oparciu o powyższy przepis.
Warto przy tym zasygnalizować, że niniejszą sprawę tworzy spór toczący się na płaszczyźnie pracodawca - organizacja związkowa reprezentująca pracowników zakładu pracy (uczelni). W tego typu sprawach - co do zasady - właściwy jest sąd powszechny, sąd pracy. Sprawy ze stosunków pracy, w tym o zgodność z prawem ustalonych warunków płacy są bowiem sprawami cywilnymi (art. 136 ustawy Pszw w zw. z art. 1 i 2 ustawy Kodeks postępowania cywilnego).
W tej sytuacji skoro pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nie jest żadnym z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 Ppsa, ani też rozstrzygnięciem nadzorczym, o którym mowa w art. 36 ust. 1 Pszw, to Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło