I SA/Wa 1824/16
WyrokWSA w Warszawie2017-01-26
Skład orzekający: Sędzia WSA Anna Wesołowska, Sędzia WSA Emilia Lewandowska, Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta, który nie wykonał prawomocnego wyroku zobowiązującego go do rozpoznania wniosku o wypłatę odszkodowania, podlega grzywnie i czy jego bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Prezydent miasta, który nie wykonał prawomocnego wyroku zobowiązującego go do rozpoznania wniosku o wypłatę odszkodowania, podlega grzywnie na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. Bezczynność organu w takiej sytuacji, zwłaszcza gdy mimo wcześniejszego wyroku i wymierzonej grzywny nadal nie podjęto działań, ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia wymierzenie wyższej grzywny i stwierdzenie rażącego naruszenia prawa na podstawie art. 154 § 2 P.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na niewykonanie przez Prezydenta miasta wyroku WSA z dnia 14 marca 2014 r., który zobowiązywał organ do rozpoznania wniosku o wypłatę odszkodowania za nieruchomość. Mimo wcześniejszego wyroku z dnia 2 lutego 2015 r. wymierzającego grzywnę za bezczynność, organ nadal nie wydał rozstrzygnięcia. Skarżąca domagała się wymierzenia kolejnej grzywny i zwrotu kosztów. Prezydent miasta wniósł o oddalenie skargi, wskazując na konieczność wykonania operatu szacunkowego.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 3000 zł, stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, oraz zasądził od Prezydenta na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wesołowska Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi O. B. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 110/14 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz O. B. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
O. B. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 110/14, mocą którego Sąd uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Skarżąca wniosła o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Mimo wyroku z dnia 2 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 3461/14 wydanego w przedmiocie ukarania organu grzywną, Prezydent [...] nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie podkreślając, że w celu zakończenia postępowania i wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę konieczne jest wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, który stanowić będzie podstawę do określenia wysokości należnego odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W myśl art. 154 § 2 P.p.s.a Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z powołanego art. 154 § 1 wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W aktach sprawy znajduje się pismo skarżącej z dnia 29 sierpnia 2016 r., którym wezwano Prezydenta [...] do wykonania wyroku z dnia 14 marca 2014 r.
Odpis prawomocnego wyroku z dnia 14 marca 2014 r. - zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku w przedmiocie przyznania odszkodowania w terminie dwóch miesięcy - wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy doręczone zostały organowi w dniu 13 czerwca 2014 r. Termin załatwienia sprawy upłynął zatem w dniu 13 sierpnia 2014 r. Mimo to Prezydent [...] nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym orzeczeniem.
W wyniku wniesionej przez skarżącą skargi, wyrokiem z dnia 2 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 3461/14 wymierzono Prezydentowi grzywnę w wysokości 1000 zł w związku z niewykonaniem wskazanego wyżej wyroku z dnia 14 marca 2014 r. Pomimo to Prezydent [...] nadal nie wydał stosownego rozstrzygnięcia. Do dnia 26 stycznia 2017 r., tj. do dnia rozpoznania przez Sąd kolejnej (drugiej) skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny, sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość nie została rozstrzygnięta. Organ natomiast – jak wynika z nadesłanych akt - nie podjął jakichkolwiek czynności w sprawie. W ocenie Sądu wskazywane w odpowiedzi na skargę okoliczności (konieczność zlecenia operatu szacunkowego) nie stanowią usprawiedliwienia niewykonania prawomocnego wyroku sądu administracyjnego.
W sprawie spełnione zatem zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego wyrokiem z dnia 14 marca 2014 r. terminu na załatwienie sprawy, a także mając na uwadze, że po wpłynięciu akt z prawomocnym wyrokiem Prezydent [...] nie podejmował jakichkolwiek działań mających na celu zgromadzenie materiału dowodowego i wydanie rozstrzygnięcia, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 3000 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie przedmiotowego wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., spełniając funkcję represyjno – dyscyplinującą. Uwzględniono przy tym fakt, że wcześniejszym wyrokiem z dnia 2 lutego 2015 r. wymierzono już Prezydentowi grzywnę w wysokości 1000 zł w związku z niewykonaniem wyroku.
Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu po wyroku z dnia 14 marca 2014 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Za takim stanowiskiem przemawia fakt, że po wpłynięciu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy Prezydent nie podejmował w istocie żadnych czynności mających na celu jej zakończenie. Sprawa wniosku o przyznanie odszkodowania - mimo wyroku wymierzającego grzywnę - nie została przez organ załatwiona, a wyznaczony w wyroku z dnia 14 marca 2014 r. termin został znacznie przekroczony.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 powołanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło