I SA/Wa 1825/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędzia WSA Monika Sawa (spr.) Protokolant starszy specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2019 r. sprawy ze skargi Miasta [...] na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich, po rozpoznaniu w dniu [...] lipca 2018 r. na posiedzeniu sprawy w przedmiocie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] uchyliła w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] dotyczącą nieruchomości położonej w [...] przy ulicy [...]. (dawna ul. [...].), stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...], obręb [...]-[...]-[...], dla której Sąd Rejonowy dla [...] w [...]Wydziale Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr [...] (dawne oznaczenie hip. nr [...]) i przekazała sprawę Prezydentowi [...] do ponownego rozpatrzenia. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pismem z [...] sierpnia 2018 r., wniosło Miasto [...] zaskarżając ją wyłącznie w zakresie obejmującym wyszczególnione w uzasadnieniu skargi fragmenty uzasadnienia. Na rozprawie 6 września 2019 r. pełnomocnik Miasta [...] złożyła oświadczenie do protokołu o cofnięciu skargi. Uzasadniając decyzję o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie pełnomocnik organu wskazała, że obecnie jest prowadzone postępowanie karne dotyczące nieruchomości przedmiotowej nieruchomości przy ul. [...] (d. ul. [...]) i w toku postępowania karnego będą badane kwestie dotyczące działania kuratorów, ekwiwalentności świadczeń i umów zbycia, co przekłada się na ustalenia stron postępowania. Pełnomocnik wskazała także, że decyzja komisji jest decyzją uchylającą i będzie ponownie rozstrzygana przez Prezydenta [...]. Pełnomocnik powołała się także na dotychczasowe orzecznictwo tutejszego Sądu w podobnych sprawach wskazując dodatkowo, że skarżący wziął również pod uwagę, że jest jedyną stroną skarżącą w przedmiotowym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie skarżący cofnął skargę. Sąd uznał, że ta czynność dyspozytywna strony jest dopuszczalna, zważywszy na argumentacje pełnomocnika skarżącego przytoczoną wyżej oraz biorąc pod uwagę, że skarga dotyczyła wyłącznie fragmentów uzasadnienia i już w skardze skarżący wskazywał, że zaskarżona decyzja jest dla miasta korzystna, nie zmierza ona do obejścia prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. Sąd jednocześnie nie zwrócił skarżącemu wpisu od skargi mając na względzie przepis art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, mając na względzie, iż skarga została cofnięta na rozprawie.