I SA/Wa 1826/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1826/11 w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z 18 listopada 2011 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podania. Pismem z [...] listopada 2011 r. W. K. wniósł osobiście przez siebie sporządzoną skargę kasacyjną od w/w wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – dalej w skrócie "p.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie skarżący – pomimo prawidłowego pouczenia go o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w szczególności o konieczności wcześniejszego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego – osobiście sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu z 18 listopada 2011 r. W. K. nie jest adwokatem, ani radcą prawnym, jak również osobą, o której mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a., tym samym nie mógł osobiście sporządzić skargi kasacyjnej. Oznacza to, że wniesiony przez niego środek zaskarżenia, jako niespełniający wymogu określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a., jest niedopuszczalny. Ponadto został on wniesiony przed terminem. W konsekwencji skarga kasacyjna z 30 listopada 2011 r. podlega odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 178 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd postanowił jak w sentencji.