I SA/Wa 1828/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Lech sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska asesor WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Bożena Dąbkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2005 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz M. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Infrastruktury, decyzją z dnia [...] września 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 lipca 2004 r. M. S. o uchylenie kary dyscyplinarnej nagany orzeczonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] - utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. W uzasadnieniu Minister Infrastruktury podał, że na wniosek Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] maja 2003 r. w związku ze skargami z dnia 20 lutego 2003 r. członków Wspólnot Mieszkaniowych ul. [...] i ul. [...] w L., Komisja Odpowiedzialności Zawodowej przeprowadziła wobec zarządcy nieruchomości M. S. postępowanie wyjaśniające z tytułu odpowiedzialności zawodowej, której postawiono zarzuty: (1) odmowy wydania dokumentacji Wspólnoty po rozwiązaniu z zarządcą nieruchomości umowy o zarządzanie, (2) naruszenia przez zarządcę nieruchomości art. 186 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez nieprawidłowości w rozliczeniach finansowych wspólnot, w tym przyjmowanie należności od członków wspólnoty do kasy prowadzonej przez Zarządcę firmy, regulowanie zobowiązań wspólnoty gotówką z pominięciem rachunku bankowego, bezzasadne regulowanie zobowiązań wspólnoty po upływie terminów płatności, (3) bezumownego podwyższenia sobie wynagrodzenia za obsługę Wspólnoty przy ul. [...], (4) nieprzestrzegania ustawy o ochronie danych osobowych. Uwzględniając wynik przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego i wniosek Komisji Odpowiedzialności Zawodowej, Minister Infrastruktury, na podstawie art. 188 ust. 2 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, orzekł wobec zarządcy nieruchomości M. S., karę dyscyplinarną nagany. Po rozpoznaniu wniosku M. S. z dnia 12 lipca 2004 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ stwierdził, że kara nagany wymierzona M. S. jest adekwatna do winy udowodnionej w postępowaniu wyjaśniającym i utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2004 r. Skargę na decyzję Ministra Infrastruktury do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. S., domagając się zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zarzucając, że decyzja o zastosowaniu kary dyscyplinarnej jest niesłuszna i oparta o błędną ocenę. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga jest zasadna, dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza prawo. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest utrzymanie w mocy decyzji orzekającej o udzieleniu zarządcy nieruchomości M. S. kary dyscyplinarnej w postaci nagany. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek skargi z dnia 20 lutego 2003 r. Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" i Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w L. do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, dotyczącej "rażących nieprawidłowości (naruszeń prawa) przez licencjonowanych zarządców (administratorów) nieruchomości w osobach Pani M. S. (nr licencji: [...]) oraz Pana M. B. (nr licencji: [...]) – współwłaścicieli Firmy "[...]" w L.". Szczegółowe zasady i tryb przeprowadzania postępowania wyjaśniającego z tytułu odpowiedzialności zawodowej oraz stosowania kar dyscyplinarnych wobec rzeczoznawców majątkowych, uregulowane zostały w rozdziale 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczących działalności zawodowej (Dz. U. Nr 115, poz. 745). Z § 39 tego rozporządzenia wynika, że Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, kierując do Przewodniczącego Komisji Odpowiedzialności Zawodowej wniosek o wszczęcie postępowania wyjaśniającego – wskazuje we wniosku zarzuty, które powinny zostać zbadane w postępowaniu wyjaśniającym, dotyczące niewypełnienia obowiązków, o których mowa w art. 175, 181 i 186 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 z późn. zm.). W aktach administracyjnych niniejszej sprawy nie ma wniosku Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast skierowanego do przewodniczącego Komisji Odpowiedzialności Zawodowej o wszczęcie postępowania wyjaśniającego, w którym powinny być wskazane zarzuty dotyczące niewypełnienia obowiązków, o których mowa w określonych przepisach ustawy, stosownie do § 39 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczących działalności zawodowej (...). Przepis § 39 jest jednoznaczny – we wniosku Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast ma obowiązek wskazać zarzuty, które powinny zostać zbadane przez Komisję. Zarzuty te, wraz z podstawą wszczęcia postępowania, wymienione zostaną w protokole z postępowania wyjaśniającego, nie mniej jednak, nie rolą Komisji jest je formułować – Komisja ma obowiązek zarzuty zbadać zgodnie z § 44 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczących działalności zawodowej (...), i rozstrzygnąć o nich. W sprawie skarżącej, Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nie wskazał zarzutów, które miały zostać zbadane przez Komisję. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że powyższe uchybienia są na tyle istotne, że musiały skutkować uwzględnieniem skargi i uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania na rzecz skarżącego Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...).