I SA/Wa 1837/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska -Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Miasta P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Miasto P. pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. wniosło, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], znak: [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji komunalizacyjnej Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1994r., nr [...]. Skarżące Miasto P. domagało się uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz wstrzymania jej wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona skarżąca uzasadniła twierdzeniem, że stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej może stanowić podstawę zmiany wpisu w księdze wieczystej, a co za tym idzie możliwość zbycia nieruchomości przez poprzednich właścicieli na rzecz osób trzecich. Zdaniem strony skarżącej pociągać to może za sobą trudne do odwrócenia skutki prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako ppsa) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika także, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za uwzględnieniem jej wniosku. Badając całokształt okoliczności sprawy uznać należało, że składając wniosek o wstrzymanie skarżące Miasto P. w sposób wystarczający wykazało istnienie przesłanek, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Podniesione przez stronę okoliczności są zasadne. Decyzja stwierdzająca nieważność komunalizacji może bowiem spowodować istotną zmianę stosunków w sferze prawa własności przedmiotowej nieruchomości. W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej, przywrócone zostają prawa byłych właścicieli, którzy mogą podjąć działania zmierzające do realizacji przysługujących im praw własności. Oznacza to realną możliwość zbycia nieruchomości, która może doprowadzić do sytuacji, której skutki będą trudne do odwrócenia, zaś organ administracyjny działający w granicach swojej właściwości i kompetencji nie będzie miał żadnych możliwości prawnych zniweczenia skutków cywilnoprawnych, które mogą powstać w wyniku zawartej umowy sprzedaży. Zatem powołane we wniosku okoliczności stanowią przesłankę pozytywną do uwzględnienia wniosku wstrzymania wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2011 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł, jak w postanowieniu.