I SA/Wa 1837/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2014r. I SA/Wa 1837/13 w ten sposób, że rozstrzygnięcie w brzmieniu "skargę oddala" oznaczyć, jako pkt 1, po którym dodać pkt 2 w brzmieniu następującym przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata Ł.P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 złotych w tym tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 złotych. Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił J.R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty. W dniu [...] do Sądu wpłynęło pismo adwokata Ł. P. – pełnomocnika z urzędu dla skarżącego, w którym wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez przyznanie mu kosztów zastępstwa prawnego świadczonego skarżącemu z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 2 wymienionego artykułu, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 250 p.p.s.a. za udzieloną stronie niezbędną pomoc prawną pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu przysługuje odpowiednie wynagrodzenie. O przyznaniu wynagrodzenia oraz jego wysokości orzeka sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji, na wniosek złożony przez pełnomocnika, zawierający oświadczenie, że opłaty stanowiące koszty sądowe nie zostały zapłacone w całości lub w części. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, wysokość stawki minimalnej wynosi 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu, Sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (§ 20 rozporządzenia). W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z akt sprawy w piśmie z dnia [...] pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Wyrok Sądu z dnia 4 kwietnia 2014 r. kończył postępowanie w sprawie, w związku z czym należało zamieścić w nim rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania. Sąd w ww. wyroku nie orzekł o kosztach zastępstwa prawnego. Wobec tego wniosek o uzupełnienie ww. wyroku poprzez przyznanie adwokatowi Ł. P. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej jest zasadny. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 250 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.