I SA/Wa 1841/08

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia: przyznać E. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie z urzędu adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą, E. K. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku skarżąca wyjaśniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem. Jest matką samotnie wychowującą dziecko, nie pracuje. Skarżąca nie wykazała w formularzu żadnego majątku. Znajdująca się w nadesłanych do Sądu aktach administracyjnych dokumentacja potwierdza informacje przekazane E. K. (m. in. z treści zaświadczenia Urzędu Pracy Miasta W. z dnia 12 maja 2008 r. wynika, że E. K. od dnia 6 kwietnia 2000 r. jest zarejestrowana jako bezrobotna, bez prawa do zasiłku, jej syn ma orzeczony lekki stopień niepełnosprawności – orzeczenie Miejskiego Zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności w W. z dnia 14 marca 2007 r.). Źródłem dochodu skarżącej są alimenty zasądzone na mocy wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 kwietnia 1997 r., sygn. [...]. Z informacji z dnia 14 czerwca 2006 r. przekazanej przez Komornika Sądowego Rewiru IV przy Sądzie Rejonowym w B. wynika, że za okres od dnia 1 marca 2006 r. do dnia 31 maja 2006 r. wyegzekwowano łącznie kwotę [...] zł. Na wstępie stwierdzić należy, że zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Badając całokształt okoliczności sprawy uznać należało, że wykazana przez E. K. sytuacja majątkowa przemawia za przyznaniem jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skoro wnioskodawczyni nie pracuje, utrzymuje się jedynie z alimentów, nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i syna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.