I SA/Wa 1844/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka -Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. w sprawie ze skargi E.M., H.K., R.K., B.S., S.S., B.S., E.T., R.S., Z.S., Z.L., M.J., W.O., K.K., M.K., M.B., M.S., W.S., G.S. i W.D. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia nieruchomości pod drogi publiczne postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 lutego 2011 r. oddalił skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia nieruchomości pod drogi publiczne. Jeden ze skarżących E.M., wnosząc skargę kasacyjną na powyższy wyrok, wystąpił jednocześnie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 17 maja 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, stwierdzając, że żądanie wnioskodawcy nie jest usprawiedliwione. Wysokość dochodów osiąganych przez skarżącego wraz z żoną pozwala na wygospodarowanie środków finansowych na uiszczenie niezbędnych kosztów sądowych. Pismem z dnia 24 maja 2011 r. skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia z dnia 17 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej - p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Celem instytucji przyznania prawa pomocy jest umożliwienie rozpoczęcia lub kontynuacji drogi sądowej, osobom które mają problemy z zaspokojeniem swoich nawet najbardziej podstawowych potrzeb życiowych takich jak: konieczne opłaty, niezbędne lekarstwa czy żywność. Jest to w swej istocie pomoc państwa, która może być udzielona jedynie wtedy, gdy ubiegająca się o nią strona mimo dokonania oszczędności we własnych wydatkach do granic koniecznych kosztów utrzymania, nie jest w stanie uiścić należnych kosztów sądowych. Ponadto należy dodać, że to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia swojej ciężkiej sytuacji finansowej. W omawianej sprawie E.M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych, które są należne w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej, czyli wpisu od skargi kasacyjnej. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w § 3 określa, że wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi jednak nie mniej niż 100,00 zł. W rozpoznawanej sprawie wpis od skargi kasacyjnej wynosi 100,00 zł. Skarżący we wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, że dochód jego oraz jego żony, gospodarujących wspólnie wynosi [...] miesięcznie. Następnie szczegółowo przedstawił plan miesięcznych wydatków. I tak: miesięczne koszty rehabilitacji jego żony wynoszą ok. [...] zł, kupno leków dla dwóch osób przeznaczane jest [...] zł, a [...] zł przeznaczane jest na koszty stałe przez które skarżący rozumie czynsz za mieszkanie, opłatę za media. W ten sposób z całej wymienionej na początku sumy [...] pozostaje skarżącemu i jego żonie na pozostałe wydatki kwota [...] zł miesięcznie. Z osiąganych przez siebie dochodów skarżący zaspakajają wszystkie swoje potrzeby. Zdaniem Sądu z tej sumy skarżący bez uszczerbku dla utrzymania siebie i swojej rodziny jest w stanie wygospodarować kwotę [...] zł należną z tytułu wpisu od skargi kasacyjnej. E.M. składając skargę do Sądu powinien liczyć się z koniecznością poniesienia kosztów sądowych i odpowiednio dysponować środkami finansowymi pozostającymi w jego posiadaniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.