I SA/Wa 1848/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.G. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 września 2015 r. T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Pełnomocnik z urzędu skarżącej adw. K. S. w piśmie z dnia 11 kwietnia 2016 r. sprecyzował skargę i wskazał, że jej przedmiotem jest zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie przekazania, na podstawie art. 231 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) powoływanej dalej jako "k.p.a.", Radzie [...] skargi T. G. na działalność Prezydenta [...] Centrum Pomocy Społecznej [...]. Jednocześnie w piśmie tym pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) jak również postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Treść skargi T. G. oraz pismo jej pełnomocnika, wskazują że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], w którym organ informuje o przekazaniu Radzie [...] skargi T. G. na działanie Prezydenta [...] Centrum Pomocy Społecznej [...] tj. skargi powszechnej uregulowanej w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zawiadomienie wydane zostało na podstawie art. 231 k.p.a, zgodnie z którym, jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ. Od takiego zawiadomienia ustawodawca nie przewidział środka odwoławczego w ramach postępowania administracyjnego. Z kolei art. 3 § 1 p.p.s.a nie przewiduje możliwości zaskarżenia tego typu pisma do sądu administracyjnego. Skarga podlega więc odrzuceniu z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego. Dodatkowo wskazać należy, że nawet gdyby skarga T. G. z dnia 15 września 2015 r. okazała się dopuszczalna, to i tak podlegałaby odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że skarżąca otrzymała przedmiotowe zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w dniu 10 września 2013 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 15 września 2015 r., co oznacza że została wniesiona z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu. Odnośnie zawartego w piśmie z dnia 11 kwietnia 2016 r. wniosku pełnomocnika skarżącej adw. K. S. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu wskazać należy, iż zostanie on przedstawiony do rozpoznania referendarzowi sądowemu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.