I SA/Wa 1853/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę. I. Stan faktyczny 1. J. S. złożyła do Kierownika MOPS w S. wniosek o podwyższenie zasiłku stałego i przyznanie zasiłku okresowego od miesiąca lutego 2010r. 2. Burmistrz S. postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne do czasu prawomocnego zakończenia postępowania orzekającego o niepełnosprawności skarżącej. W uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji wskazał, że skarżąca w dniu 11 stycznia 2010 r. wystąpiła do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w M. o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Na posiedzeniu w dniu [...] lutego 2010r. orzeczono o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i orzeczenie to nie jest jeszcze prawomocne. 3. W odwołaniu od powyższego postanowienia J. S. wskazała, że postanowienie jest podyktowane złą wolą, tendencyjnością i ma na celu znaczne pogorszenie jej stanu zdrowia. 4. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., rozpatrując odwołanie skarżącej postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza S. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wskazało, że J. S. wystąpiła o podwyższenie zasiłku stałego w pełnej wysokości, określonej w art. 37 ust 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.) oraz zasiłku okresowego w kwocie określonej w art. 38 ust 2 pkt 1 i 4 ww. ustawy do miesiąca lutego 2010 r. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 37 ww. ustawy warunkiem uzyskania zasiłku stałego jest niezdolność do pracy z powodu wieku lub całkowitej niezdolności do pracy. Na potwierdzenie powyższej okoliczności strona winna przedstawić orzeczenie lekarza orzecznika ZUS albo legitymować się znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności stwierdzonym orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw orzekania o Niepełnosprawności, jeżeli dochód nie przekracza kryterium dochodu dla osoby samotnie gospodarującej, wynoszącego [...] zł. Organ wskazał, że skarżąca spełnia kryterium dochodowe. Jednak wniesienie przez nią odwołania od orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, skutkowało wstrzymaniem z mocy prawa wykonania zaskarżonego orzeczenia oraz koniecznością zawieszenia postępowania toczącego się przed MOPS. II. Zarzuty zawarte w skardze oraz stanowisko organu 1. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła J. S. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła swoją trudną sytuację zdrowotną i materialną oraz zarzuciła bezzasadność decyzji, błąd oraz tendencyjność. 2. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo organ wskazał, że decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] po uprawomocnieniu się orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, przyznano skarżącej zasiłek stały od 1 marca 2010 r. do 30 maja 2010 r. w wysokości [...] zł. miesięcznie wraz ze świadczeniem w postaci składki na ubezpieczenie zdrowotne. III. Stan prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 119 § 2 ppsa Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni - taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. 2. W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji zgodne są z przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Sąd administracyjny jest zaś władny uchylić zaskarżoną decyzję tylko wówczas, gdy narusza ona obowiązujące prawo. 3. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zasiłek stały (zgodnie z art. 37 ust. 1 kpt 1-2 ustawy o pomocy społecznej) przysługuje: 1) pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej; 2) pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Drugi z wnioskowanych zasiłków tj. zasiłek okresowy (zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 1-2 ustawy o pomocy społecznej) przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego: 1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej; 2) rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny. Z powyższych zapisów oraz ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że jednym z warunków przyznania skarżącej ww. zasiłki jest posiadanie przez nią m. in. orzeczenie o niepełnosprawności prowadzonego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Z akt sprawy wynika, skarżąca w dniu 11 stycznia 2010 r. wystąpiła do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w M. o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (wcześniejsze orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] stycznia 2009 r. wydane zostało do dnia [...] stycznia 2010 r.). Na posiedzeniu w dniu [...] lutego 2010r. orzeczono o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Orzeczenie z uwagi na wniesione odwołanie skarżącej nie uprawomocniło się. Pismem z dnia 11 marca 2010 r. odwołanie przekazane zostało do Wojewódzkiej Komisji do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, która w dniu [...] maja 2010 r. orzekła o znacznym stopniu niepełnosprawności skarżącej. Odwołania od powyższego orzeczenia w ustawowym trzydziestodniowym terminie skarżąca nie złożyła. Orzeczenie zatem stało się prawomocne. Z powyższego wynika, że w dacie orzekania przez MOPS oraz SKO w S., brak było prawomocnego rozstrzygnięcia o stopniu niepełnosprawności skarżącej w związku z czym słusznie zawieszono postępowanie administracyjne w przedmiocie przyznania ww. zasiłków. 4. W niniejszej sprawie organ zawiesił postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., który stanowi o potrzebie rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Oznacza to, że zawieszenie postępowania na tej podstawie jest zasadne wyłącznie wtedy, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W konsekwencji, zawieszenie to warunkuje łączne spełnienie trzech przesłanek; a) postępowanie administracyjne musi być w toku, b) rozstrzygnięcie sprawy zależy od uprzedniego zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, c) zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Rozważając potrzebę zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ orzekający musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym (por. B. Adamiak, [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck 2006, s. 447 in.). Dokonując analizy akt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zagadnieniem wstępnym wymagającym uprzedniego rozstrzygnięcia było postępowanie mające na celu wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności skarżącej. Orzeczenie to musiało być prawomocne, gdyż tylko takie mogło być podstawą do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie przyznania skarżącej wnioskowanych. W tej sytuacji organ orzekający nie mógł podjąć innego rozstrzygnięcia niż zaskarżone do tutejszego Sądu i prawidłowo rozpoznał sprawę. Sąd nie dopatrzył się zatem naruszenia prawa będącego podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji, bądź stwierdzenia jej nieważności i dlatego mając na uwadze brzmienie art. 151 oraz art. 120 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.