I SA/Wa 1859/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia odrzucić skargę. Minister Edukacji Narodowej działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w sprawie odmowy wydania E. B. zaświadczenia o uznaniu dokumentu [...], wydanego przez [...] w dniu [...] czerwca 2007 r., za równorzędny świadectwu dojrzałości. Powyższe postanowienie Ministra Edukacji Narodowej E. B. otrzymała w dniu 11 września 2009 r., zaś w dniu 9 października 2009 r. zaskarżyła je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, żądając jego uchylenia i przekazania sprawy organowi do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej odrzucenie lub ewentualne oddalenie, wskazując na fakt, że w dniu 6 października 2009 r. (przed złożeniem powyższej skargi) E. B. wystąpiła do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie zaskarżonego postanowienia co do rozstrzygnięcia, występując jednocześnie o uzupełnienie co do rozstrzygnięcia postanowienia z dnia [...] września 2009 r. (w trybie art. 111 § 1 kpa.) Pismem z dnia 18 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do organu o udzielenie informacji, czy rozpoznany został wniosek skarżącej o uzupełnienie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi Minister Edukacji Narodowej przesłał postanowienie z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] o przywróceniu terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie co do rozstrzygnięcia postanowienia z dnia [...] września 2009 r. oraz postanowienie z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] o oddaleniu żądania uzupełnienia co do rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia. Jak wynika z dołączonych zwrotnych potwierdzeń odbioru, pierwsze w ww. postanowień skarżąca odebrała w dniu 23 listopada 2009 r., zaś drugie w dniu 28 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 111 § 1 k.p.a. strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Stosownie do treści art. 53 § 1 ppsa, skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednakże, zgodnie z art. 111 § 2 kpa w przypadkach określonych w § 1 tego artykułu, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi. Termin do złożenia skargi nie biegnie więc od dnia doręczenia pierwotnej decyzji, ale od dnia otrzymania decyzji zawierającej stosowne uzupełnienie. Przepis art. 111 kpa stosuje się odpowiednio do postanowień (art. 126 kpa). Zatem złożenie przez skarżącą wniosku o uzupełnienie postanowienia Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2009 r. spowodowało, że termin do złożenia skargi rozpoczął bieg dopiero od dnia doręczenia jej odpowiedzi, to jest od dnia 28 grudnia 2009 r., kiedy to strona otrzymała postanowienie z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] o oddaleniu żądania uzupełnienia co do rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym Sąd, uznał skargę E. B. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2009 r. za przedwczesną. Skargę złożono bowiem w dniu 9 października 2009 r., tj. przed doręczeniem skarżącej postanowienia z dnia [...] grudnia 2009 r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 1 ppsa w zw. z art. 111 § 2 k.p.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.