I SA/Wa 1877/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie WSA Jolanta Rudnicka WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Ewelina Ryszka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Gminy K. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie nabycia przez gminę z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Budownictwa na rzecz Gminy K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] września 2006 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Burmistrza Miasta i Gminy K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] stwierdzającej nabycie przez Gminę K. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności gruntu zajętego pod ulicą [...], wykazanego jako działka nr [...] o pow. [...] m- na "Mapie sytuacyjnej nieruchomości zajętej pod drogę publiczną ul. [...], ul. [...]" przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa [...] w dniu [...] września 2001 r., nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadnieniu decyzji organ podał, że Wojewoda [...], na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. orzekł o nabyciu z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę K. prawa własności działki nr [...]. Minister Budownictwa stwierdził, że nabycie własności nieruchomości z mocy prawa na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. uzależnione jest od łącznego spełnienia w dniu 31 grudnia 1998 r. następujących przesłanek: - zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną, - pozostawania nieruchomości we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, - brak przysługiwania prawa własności nieruchomości Skarbowi Państwa lub jednostkom samorządu terytorialnego. Z ustaleń organu wynika, że działka nr [...] stanowiąca część gruntów objętych Aktem Własności Ziemi z dnia [...] września 1975 r., nr [...] stanowiła w dniu 31 grudnia 1998 r. własność W.M., obecnie B.. Również w tym dniu działka ta pozostawała we władaniu publicznoprawnym i była zajęta pod drogę - ul. [...], która na podstawie uchwały nr [...] Rady Narodowej m. W. z dnia [...] maja 1988 r. w sprawie zaliczenia dróg publicznych na terenie m. W. i województwa [...] do kategorii dróg lokalnych miejskich oraz dróg gminnych (Dz. Urz. Woj. [...] nr [...], poz. [...]), została zaliczona do kategorii dróg lokalnych miejskich. Zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r., droga ta stała się drogą gminną z dniem 1 stycznia 1999 r. Minister Budownictwa stwierdził również, że organ orzekający prowadząc postępowanie w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. bada wyłącznie spełnienie przesłanek w nim wymienionych na dzień 31 grudnia 1998 r., a w przypadku stwierdzenia ich łącznego spełnienia, wydaje decyzję deklaratoryjną, potwierdzającą jedynie stan zaistniały z mocy samego prawa. Skargę na decyzję Ministra Budownictwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Gmina K., zarzucając decyzji naruszenie art. 77 § 1 kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia w toku postępowania administracyjnego stanu faktycznego poprzez nieuwzględnienie wszystkich istotnych okoliczności i dowodów, które mogły mieć kluczowe znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga jest zasadna, dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza prawo. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest stwierdzenie nabycia przez Gminę K. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności gruntu zajętego pod ulicę [...] w K.. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem W.B. o wydanie decyzji potwierdzającej, że część jej nieruchomości przy ul. [...] (działka nr [...] w obrębie [...] o pow. [...] ha) została zajęta przed dniem 1 stycznia 1999 r. pod drogę gminną, a skarżąca do tej pory nie uzyskała odszkodowania, ani nie została dokonana zmiana właściciela. Decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Wojewoda [...] stwierdził nabycie przez Gminę K. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności gruntu zajętego pod ulicę [...] w K., wykazanego jako działka nr [...] o pow. [...] m-, a Minister Budownictwa zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy Aktu Własności Ziemi z dnia [...] września 1975 r. dotyczącego działki nr [...] o pow. [...] ha położonej we wsi [...] gmina K. wynika, że właścicielem tej działki stała się W.M., obecnie B.. Z dokumentu tego, będącego kserokopią nie w pełni czytelną, potwierdzoną za zgodność z oryginałem wynika, że W.M. stała się właścicielką działki ewid. nr [...] o pow. [...] ha, natomiast z umieszczonej na odwrocie tego dokumentu adnotacji w brzmieniu: "Uwaga. Na odwrocie błędnie wpisano numer działki [...], podczas gdy powinno być [...], K., 27.VI.2002" - opatrzona podpisem nieczytelnym, bez żadnej pieczęci urzędowej. Z następnego dokumentu znajdującego się aktach administracyjnych "Wypisu z rejestru gruntów według stanu na dzień 27 grudnia 2005 r.", dotyczącego działki nr [...] w obrębie nr [...] w K. ul. [...] w oparciu o który została wydana zaskarżona decyzja, będącego kserokopią nie potwierdzoną za zgodność z oryginałem, a w zasadzie z adnotacji umieszczonej na dole strony wynika, że w wyniku odnowy ewidencji gruntów miasta K. nastąpiła zmiana nazwy obrębu i numerów działek - działce o dawnym numerze [...] z obrębu S. odpowiada działka nr ewid. [...] o pow. [...] ha oraz część działki ewid. nr [...] o pow. [...] ha. Równocześnie, z przedłożonego na rozprawie, potwierdzonego za zgodność z oryginałem wypisu z rejestru gruntów dotyczącego tej samej działki nr [...] wynika, iż działce o dawnym numerze [...] z obrębu S. odpowiada działka nr ewid. [...] o pow. [...] ha oraz część działki ewid. [...] o pow. [...] ha. Pojawia się zatem uzasadniona wątpliwość, jakie jest prawidłowe oznaczenie działki o pow. [...] ha - czy [...] czy [...]. W związku z powyższym należy uznać, że organy orzekające w sprawie nie zgromadziły w prawidłowy sposób materiału dowodowego, który pozwoliłby bez jakichkolwiek wątpliwości stwierdzić, która działka ewidencyjna z dniem 1 stycznia 1999 r. stała się własnością gminy, i za którą gmina będzie zobowiązana zapłacić odszkodowanie. Naruszono w ten sposób przepisy art. 7, 77, 80 i 107 kpa, ponieważ organy nie tylko nie zgromadziły w prawidłowy sposób materiału dowodowego, ale również nie wyjaśniły, w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, skąd wzięła się działka (w wyniku jakich czynności, kiedy dokonanych, przez jaki organ i w jakim trybie), która stała się własnością gminy i jaka jest powierzchnia tej działki. Rozpatrując ponownie sprawę rolą organu będzie zgromadzenie oryginalnych dokumentów lub czytelnych kserokopii potwierdzonych przez uprawnioną osobę za zgodność z oryginałem, przed wszystkim Aktu Własności Ziemi, wyjaśnienia pochodzenia zmiany numeru działki objętej Aktem Własności Ziemi - kto, kiedy i na jakiej podstawie dokonał tej zmiany, wykazu zmian gruntów sporządzonego przez uprawnionego geodetę, wykazującego w sposób nie budzący wątpliwości, że działka o nr [...] o pow. [...] m- zajęta pod ulicę [...] powstała w rezultacie stosownych przekształceń (podziałów) działki, o której mowa w Akcie Własności Ziemi, jak również będzie należało wyjaśnić różne numery działek ([...] o pow. [...] ha czy [...] o pow. [...] ha) na takiej samej adnotacji umieszczonej na wypisie z rejestru gruntów. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że powyższe uchybienia są na tyle istotne, że musiały skutkować uwzględnieniem skargi i uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Koszty obejmują wyłącznie wpis od skargi.