I SA/Wa 1885/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Marta Kołtun-Kulik Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.) Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2016 r. sprawy ze skargi I.S., K.F., L.S. i W.S. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta Miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 82/15 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Prezydenta W. na rzecz I.S., K.F., L.S. i W.S. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I.S., K.F., L.S. i W.S. (Skarżący) skargą z 24 września 2015 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 82/15. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku Skarżących z dnia 30 stycznia 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] ozn. hip. Nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wobec niewykonania powyższego wyroku, Skarżący pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r. wezwali organ do wykonania wyroku. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. poinformował, że prowadzone jest postępowanie administracyjne o przyznanie odszkodowania za grunt nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] ozn. hip. Nr [...] zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( DZ.U. z 2015 r. poz. 782). Pismem z dnia 20 października 2015 r. pełnomocnik stron został poinformowany o możliwości zapoznania się z dokumentami zgromadzonymi w sprawie przed wydaniem decyzji. W dniu 25 listopada 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo organu wraz z załączoną decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], którą Prezydent W. umorzył postępowanie w sprawie odszkodowania za ww. nieruchomość jako bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 5 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 82/15 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] ozn. hip. Nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 22 lipca 2015 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że Skarżący wezwali organ pismem z dnia 25 sierpnia 2015 r. do wykonania wyroku Sądu z dnia z 5 maja 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 82/15. Z nadesłanego do Sądu w dniu 25 listopada 2015 r. (data stempla biura podawczego) pisma organu wynika, że decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] Prezydent W. umorzył postępowanie w sprawie odszkodowania za ww. nieruchomość jako bezprzedmiotowe. Stwierdzić zatem należy, że Prezydent W. rozstrzygnął sprawę objętą przedmiotowym wnioskiem do dnia wydania niniejszego orzeczenia przez Sąd. Podkreślić należy, iż organ nie zrobił tego jednak w zakreślonym przez Sąd terminie dwóch miesięcy, od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Termin na rozpoznanie wniosku o odszkodowanie za ww. nieruchomość i wydanie decyzji upłynął z dniem 22 września 2015 r., a decyzja została wydana przez organ dopiero w dniu [...] listopada 2015 r. Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 5 maja 2015 r. nie załatwił sprawy, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Z uwagi na fakt, iż Prezydent W. w wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 5 maja 2015 r. terminie nie załatwił sprawy, skład orzekający ocenił, iż w realiach niniejszej sprawy odpowiednio dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500,00 zł (pięćset złotych), która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Jednocześnie z uwagi na wielkość przekroczenia terminu i wydanie przez organ decyzji Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.