I SA/Wa 1886/18

WyrokWSA w Warszawie2019-02-27

Skład orzekający: Jolanta Dargas, Magdalena Durzyńska, Iwona Kosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku niewykonania przez organ administracji publicznej wyroku sądu administracyjnego, sąd powinien wymierzyć organowi grzywnę i czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny, rozpoznając skargę na niewykonanie wyroku, powinien wymierzyć organowi grzywnę, jeśli organ ten nie wykonał wyroku w wyznaczonym terminie. Sąd ocenia również, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, co wpływa na charakter rozstrzygnięcia. Wniosek o przyznanie sumy pieniężnej ma charakter fakultatywny i powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu.
Stan faktyczny
Skarżący wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] w związku z niewykonaniem przez ten organ wyroku z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 126/17, który zobowiązywał Prezydenta do rozpoznania wniosku z maja 2014 r. w terminie czterech miesięcy od doręczenia prawomocnego wyroku. Pomimo wezwania do wykonania wyroku, organ pozostawał w bezczynności. Skarżący domagali się wymierzenia grzywny, rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym, przyznania odszkodowania oraz zwrotu kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1.000 złotych, stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, oddalił skargę w pozostałej części i zasądził od Prezydenta [...] na rzecz skarżących solidarnie kwotę 680 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie: WSA Magdalena Durzyńska (spr.) WSA Iwona Kosińska Protokolant specjalista Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2019 r. sprawy ze skargi J. G., A. M. i K. K. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 126/17 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz J. G., A. M. i K. K. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. G. i A. K. (dalej jako skarżący) pismem z 27 sierpnia 2018 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] (Prezydent/organ) w związku z niewykonaniem przez ten organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 126/17. Skarżący wyjaśnili, że w/w Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2014 roku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn. hip. "Nieruchomość [...]" w części wchodzącej w skład działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W złożonej skardze skarżący wnieśli o: - wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] stosownej do bezczynności; - rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym; - przyznanie od Prezydenta [...] każdemu ze skarżących sumy pieniężnej w kwocie po 2000 złotych; - zasądzenie od Prezydenta [...] solidarnie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018.1302, dalej : ppsa). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 126/17 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2014 roku w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Te wpłynęły do organu w dniu 20 września 2017r., termin wyznaczony przez Sad upłynął zatem w drugiej połowie stycznia 2018r. W związku z brakiem podejmowania jakichkolwiek czynności zmierzających do rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku, organ został wezwany do wykonania w/w wyroku. Z uwagi na dalszą bezczynność Prezydenta i brak wydania rozstrzygnięcia w terminie wyznaczonym przez Sąd, dnia 27 sierpnia 2018 roku do tut. Sądu została złożona skarga o wymierzenie grzywny. Skoro zaś Prezydent w terminie wyznaczonym w/w wyrokiem nie załatwił sprawy, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie mu grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Wobec powyższego uznać należy, że konieczne jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 1000 złotych. Kwota ta mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa i jest adekwatna do zaistniałej bezczynności. Zgodnie z art. 154 § 2 zd. 2 ppsa Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu, obecna bezczynność organu nie ma jeszcze charakteru rażącego naruszenia prawa - choć niewątpliwie organ w tym okresie procedował w znikomym zakresie. Do akt dołączono jedynie dokumenty planistyczne z 1931r. Sąd nie uwzględnił wniosku o przyznanie skarżącym sumy pieniężnej i w tej części skargę oddalił. Wyjaśnić należy, że suma pieniężna z art. 154 § 7 ppsa ma charakter kompensacyjny i prewencyjny. Z treści omawianego przepisu wyraźnie wynika, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę, czy okoliczności sprawy wskazują na potrzebę zadośćuczynienia skarżącemu za oczekiwanie na rozpoznanie jego sprawy. Środek ten powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu oraz w sytuacji, gdy istnieje uzasadniona obawa, że bez zastosowania tego środka organ sprawy nadal nie załatwi. Taka zaś sytuacja w rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, nie zachodzi. Wobec powyższego, na podstawie art. 154 § 1 ppsa w związku z art. 154 § 6 ppsa sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 wyroku wydane zostało na podstawie art. 154 § 2 ppsa. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku zapadło na podstawie art. 151 ppsa. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa i 205 § 2 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło