I SA/Wa 1887/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1887/09 o odrzuceniu skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przywrócić W.K. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r., o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1887/09 o odrzuceniu skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić zażalenie. P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1887/09 o odrzuceniu skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przywrócić W.K. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1887/09 odrzucił skargę kasacyjną W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W terminie otwartym dla wniesienia zażalenia od przedmiotowego postanowienia W.K. nadesłał do Sądu formularz urzędowego wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym zaznaczył, że domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie m. in. ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z 5 stycznia 2010 r. referendarz sądowy rozpoznał zgłoszony wniosek pozytywnie. W następstwie powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła radcę prawnego F. S. pełnomocnikiem z urzędu do reprezentowania interesów skarżącego W. K. W dniu 8 marca 2010 r. (data wpływu dokumentu do Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) W.K. nadesłał pełnomocnictwo dla wyznaczonego z urzędu radcy prawnego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 17 marca 2010 r. poinformowano umocowanego, że dokument ów wpłynął do Sądu. W dniu 16 marca 2010 r. radca prawny F.S. powołując się na udzielone mu pełnomocnictwo nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek podał, że 9 marca 2010 r. otrzymał od skarżącego pełnomocnictwo do reprezentowania go w niniejszej sprawie. W tym też dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na dowód powyższych twierdzeń załączył do wniosku oryginał pełnomocnictwa udzielonego mu przez W.K. w dniu 26 lutego 2010 r., wraz z kopią jednej strony koperty na której widnieje pieczątka potwierdzająca wpłynięcie pełnomocnictwa do jego kancelarii w dniu 9 marca 2010 r. Do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego dołączył skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 26 listopada 2009 r. o odrzuceniu skargi W. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego. W ocenie Sądu przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności przemawiają za uwzględnieniem złożonego wniosku. Nie ulega wątpliwości, że wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W. do reprezentowania interesów skarżącego radca prawny F. S. mógł formalnie podjąć czynności w imieniu skarżącego z chwilą doręczenia mu pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do działania w imieniu W.K. Skoro dokument ów wpłynął do prowadzonej przez niego Kancelarii w dniu 9 marca 2010 r. to od tej daty rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uznać zatem należy, że trwająca procedura ustanowienia na wniosek skarżącego pełnomocnika z urzędu stanowi okoliczność wskazującą na brak winy W.K. w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 listopada 2009 r. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji. P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r., o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1887/09 o odrzuceniu skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 grudnia 2009 r., odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1887/09 o odrzuceniu skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Odpis przedmiotowego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem między innymi o konieczności sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego zostało doręczone W. K. 28 grudnia 2009 r. (k- 49). W dniu 29 grudnia 2009 r. (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym w B.) skarżący nadesłał do Sądu sporządzone przez siebie zażalenie, które zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 stycznia 2010 r. potraktowane zostało jako zażalenie na postanowienie z dnia 15 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W myśl przepisu art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Stosownie do treści art. 175 § 1 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które stanowią, że powyższego przepisu nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, jak również skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. Przepis art. 197 § 2 ustawy stanowi, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, dlatego zastosowanie ma tutaj art. 178 powołanej ustawy, który przewiduje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro W. K. wniósł sporządzone przez siebie zażalenie nie będąc do tego uprawnionym w rozumieniu art. 175 powołanej wyżej ustawy, to wniesiony środek odwoławczy na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało uznać za niedopuszczalny i odrzucić.