I SA/Wa 189/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie: WSA Iwona Kosińska WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Ewa Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat M.D. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. S. K. O. w W. decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] września 2009 r. nr [...], którą orzeczono o obowiązku zwrotu przez J. G. jako dłużnika alimentacyjnego kwoty [...] zł wraz z odsetkami z tytułu wypłaconych w okresie od 1 października 2008 r. do 30 września 2009 r. świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz K. G. -utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy R. W uzasadnieniu decyzji przedstawiony został następujący stan sprawy: W dniu [...] października 2008 r. Wójt Gminy R. przyznał K. G. świadczenie z funduszu alimentacyjnego w kwocie [...] zł miesięcznie na okres od dnia [...] października 2008 r. do [...] września 2009 r. Wójt Gminy R. decyzją z [...] września 2009 r. nr [...] zobowiązał J. G. jako dłużnika alimentacyjnego do zwrotu kwoty [...] zł wraz z odsetkami z tytułu wypłaconych w okresie od [...] października 2008 r. do [...] września 2009 r. świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Po rozpatrzeniu odwołania J.G. S. K. O. w W. decyzją z [...] listopada 2009 r. wskazując w uzasadnieniu , że organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że zastosowanie w sprawie znajduje art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów ( Dz. U. Nr 192 poz. 1378 ze zm. ) . W myśl art. 27 ust. 2 ww. ustawy organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Dochodzenie zwrotu wypłaconych należności jest obowiązkiem organu. Niniejsze postępowanie ma na celu odzyskanie należności z tytułu świadczeń, które wypłacił organ pierwszej instancji. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. G . W uzasadnieniu skargi przedstawił swoją trudną sytuację życiową i materialną. S. K. O. w W. odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192, poz. 1378 ze zm.) dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Stosownie do art. 27 ust. 2 tej ustawy organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Orzekające w sprawie organy prawidłowo uznały, że w sprawie znajduje zastosowanie cytowany przepis art. 27 ust. 1 powołanej ustawy. Regulacja ta odnosi się do zwrotu wypłaconych świadczeń na rzecz organu, który je wypłacał. W tym postępowaniu obowiązkiem organu jest jedynie ustalenie czy świadczenie zostało wypłacone na rzecz osoby uprawnionej i w jakiej wysokości. Organ nie jest natomiast uprawniony do badania w tym postępowaniu sytuacji rodzinnej oraz materialnej zobowiązanego do zwrotu, gdyż kwestia ewentualnego umorzenia należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego jest rozstrzygana w odrębnym postępowaniu. Również kwestia ustalenia obowiązku alimentacyjnego nie może być przedmiotem samodzielnych ustaleń organów administracji , gdyż nie należy to do ich kompetencji . Bezpodstawny okazał się zarzut skarżącego braku w aktach sprawy wyroku zasądzającego alimenty na rzecz K. G. W aktach spawy znajduje się bowiem zaświadczenie o bezskuteczności egzekucji wystawione przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P. Z zaświadczenia tego wynika , że wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] marca 2004 roku sygn. akt [...] zasądzono na rzecz K. G. od J. G. alimenty w wysokości [...] zł miesięcznie. Brak w aktach sprawy wyroku zasądzającego alimenty nie ma zatem znaczenia z uwagi na treść zaświadczenia komornika. Natomiast zasądzone świadczenie zostało wypłacone uprawnionej z funduszu alimentacyjnego. Kierując się powyższymi rozważaniami Sąd uznał, że organy orzekające w rozpoznawanej sprawie prawidłowo ustaliły, iż skarżący był zobowiązany do łożenia alimentów na rzecz córki, zaś egzekucja zasądzonego świadczenia - jak to wynika z zaświadczenia komornika znajdującego się w aktach administracyjnych - była bezskuteczna. Tak zatem decyzja nakładająca na skarżącego na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 cyt. ww. ustawy obowiązek zwrotu wierzycielowi tj. funduszowi alimentacyjnemu ustalonej kwoty jest zgodna z prawem. W takim stanie rzeczy, Sąd z powołaniem się na przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.