I SA/Wa 189/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku Miasta [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 3 stycznia 2013 r. Miasto [...] złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość. Decyzją tą Minister uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] i orzekł o ustaleniu odszkodowania na rzecz: A. P. w wysokości [...] zł. W. W., w wysokości [...] zł, B. S. w wysokości [...] zł, M. J. w wysokości [...] zł, A. P. w wysokości [...] z tytułu nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa własności nieruchomości położonej w gminie [...], obrębie [...], oznaczonej jako działka nr [...], o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę obwodnicy miasta [...] w ciągu drogi krajowej nr [...]. W skardze Miasto [...] wniósło o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym zobowiązania do wypłaty ustalonego odszkodowania. W uzasadnieniu podniosło, że obecnie prowadzonych jest kilkadziesiąt postępowań administracyjnych dotyczących ustalenia odszkodowania za nieruchomości wywłaszczone pod realizację przedmiotowej inwestycji drogowej, na łączną kwotę odszkodowań wynoszącą około [...] mln złotych. W przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec bowiem braku przekazania środków finansowych z budżetu państwa na odszkodowania, ich zapłata będzie się wiązała z koniecznością dokonania zmiany budżetu Miasta [...] i poniesieniem tego wydatku ze środków Miasta [...], co będzie skutkowało brakiem możliwości zrealizowania zaplanowanych wcześniej celów związanych z zaspokajaniem potrzeb wspólnoty. Tak powstała szkoda nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot wypłaconego świadczenia, gdyż brak płynności finansowej gminy będzie wiązał się z niezrealizowaniem ustawowo określonych zadań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Ze wskazanej normy prawnej wynika obowiązek strony skarżącej wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty wskazaniem takich okoliczności, które uprawdopodobniałyby, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej. Sąd stwierdza jednocześnie, że również z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy przy tym, że o nieodwracalności skutku wynikającego z podjętego przez organ rozstrzygnięcia można mówić tylko wówczas, gdy wywołuje on stan, który w żadnych okolicznościach nie będzie mógł ulec zmianie lub zniesieniu. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex nr 281811)). Skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować miało wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Wypłata odszkodowania, jak każde świadczenie finansowe, jest ze swej istoty czynnością odwracalną. Przy czym zauważyć należy, iż Sąd bada przesłanki ewentualnego wstrzymania wykonania wyłącznie w odniesieniu do zaskarżonego aktu, a nie obowiązku wypłaty odszkodowań za nieruchomości wywłaszczone pod realizację inwestycji drogowej na łączną kwotę około [...] mln zł. Ponadto, skarżący nie załączył żadnej dokumentacji wskazującej rzeczywisty obowiązek wypłaty w tym samym momencie łącznej kwoty [...] mln, lecz jedynie zestawienie spraw odszkodowawczych, które są w toku. Zauważyć należy, że dla przesłanki warunkującej ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że "uszczuplenie" finansów spowodowane wypłatą odszkodowania ustalonego w zaskarżonej decyzji będzie dla danego podmiotu tak znaczne, że może zagrozić jego funkcjonowaniu. Strona skarżąca co prawda powołała w sposób ogólny, że wypłata przedmiotowej kwoty spowoduje brak utraty płynności finansowej gminy, lecz nie poparła tego twierdzenia żadną argumentacją odnoszącą się do konkretnych okoliczności. Nie wykazała zaspokojeniu jakich potrzeb wspólnoty zagrozi wypłata przedmiotowego odszkodowania oraz w jakim stopniu. Nie wskazała także żadnych innych okoliczności, które pozwalałyby stwierdzić, że istotnie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca nie uzasadniła ponadto, dlaczego szkoda polegająca na braku zaspokojenia potrzeb wspólnoty i niedokonaniu zaplanowanych wydatków z budżetu gminy nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia. Zaprezentowane stanowisko Sądu podzielił również Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienia NSA z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt: I OZ 814/13, I OZ 816/13 i I OZ 820/13, postanowienie NSA z dnia 18 września 2013 r. sygn. akt I OZ 799/13). Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.