I SA/Wa 1890/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy referent Justyna Kobylarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2018 r. sprawy ze skargi M. M., A. M. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 435/15 1. wymierza Prezydentowi miasta W. grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta miasta W. na rzecz M. M. i A. M. sumę pieniężną w wysokości po 1000 (jeden tysiąc) złotych dla każdego z nich; 4. zasądza od Prezydenta miasta W. na rzecz M. M. i A. M. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. M. i A. M. (Skarżący), reprezentowani przez radcę prawnego E. S. pismem z 2 października 2017 r. (data wpływu do Sądu 6 listopada 2017 r.) wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi m.st. Warszawy (Prezydent) w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 października 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 435/15. Skarżący wyjaśnili, że 16 października 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 435/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] róg [...], pochodzącą z dawnej księgi hipotecznej [...], oznaczonej d. nr [...] o powierzchni 1621,5 m² - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd uznał, że Prezydent dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wskazali, że prawomocny wyrok wraz z aktami administracyjnymi sprawy został zwrócony do organu w dniu 30 grudnia 2015 r., a zatem rozstrzygnięcie w sprawie powinno zostać wydane najpóźniej do dnia 29 lutego 2016 r. Pomimo dwóch grzywien orzeczonych wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie tj. z 14 września 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 821/16 i z 11 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 442/17 Prezydent nadal nie wykonał wyroku Sądu i nie rozpoznał ich wniosku. Wyjaśnili również, że pismem z 22 września 2017 r. wezwali organ do wykonania ww. wyroku. Wobec powyższego wnieśli o wymierzenie Prezydentowi grzywny oraz o przyznanie od organu na ich rzecz sumy pieniężnej w kwocie po 1000 (tysiąc) złotych z uwagi na szczególne okoliczności sprawy, niezwykle rażący charakter zwłoki w jej rozpoznaniu oraz z obawy, że bez przyznania wnioskowanej kwoty na ich rzecz - wyrok Sądu nadal nie zostanie wykonany. Jednocześnie wnieśli o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że z uwagi na gromadzenie materiału dowodowego sprawy nie było możliwym rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie w terminie określonym w art. 35 K.p.a., o czym pełnomocnik skarżących poinformowany został pismem z 30 października 2017 r. Jednocześnie Prezydent wskazał, że zobowiązano Skarżących do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie stosownych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 16 października 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 435/15 zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] róg [...], pochodzącą z dawnej księgi hipotecznej [...], oznaczonej d. nr [...] o powierzchni 1621,5 m² - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 30 grudnia 2015 r., zatem wyznaczony przez sąd termin rozpoznania wniosku upłynął z dniem 28 lutego 2016 r. Okolicznością niesporną jest, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez Skarżących do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent nie rozstrzygnął sprawy objętej przedmiotowym wnioskiem. Z powodu niewykonania powyższego wyroku Prezydentowi wymierzono już dwukrotnie grzywny tj. wyrokiem z 14 września 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 821/16 w wysokości 1000 (tysiąc) złotych oraz wyrokiem z 11 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 442/17 w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych. Pomimo powyższych wyroków wymierzających grzywny Prezydent nadal nie załatwił wniosku Skarżących. Do dnia 21 marca 2018 r., tj. do dnia rozpoznania przez Sąd kolejnej skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny, sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość nie została rozstrzygnięta. Skoro zaś Prezydent w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z 16 października 2015 r., sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Wobec powyższego uznać należało, że konieczne jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 3000 (trzech tysięcy) złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Uwzględniono przy tym fakt, że wcześniejszymi wyrokami wymierzono już Prezydentowi grzywny w łącznej wysokości 3000 (trzech tysięcy) złotych w związku z niewykonaniem ww. wyroku. Jednocześnie, w ocenie Sądu, obecna bezczynność organu, która wystąpiła po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 października 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 435/15, ma już charakter rażącego naruszenia prawa. Z tego też względu Sąd uznał, że wniosek o przyznanie od organu na rzecz Skarżących sumy pieniężnej jest zasadny. Przy czym Sąd stoi na stanowisku, że przyznanie Skarżącym kwoty po 1000 (tysiąc) złotych uzasadniają szczególne okoliczności sprawy, tj. rażący charakter zwłoki w jej rozpoznaniu, co uzasadnia przyznanie stronie zadośćuczynienia z tego powodu. Podkreślić należy, że w niewykonanym wyroku Sąd wyznaczył Prezydentowi termin dwóch miesięcy na załatwienie sprawy, który upłynął 28 lutego 2016 r. Tymczasem, organ przez ponad dwa lata od daty wydania tego orzeczenia oraz pomimo wydania dwóch wyroków wymierzających grzywnę, nadal nie rozpoznał wniosku. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. Sąd uwzględnił wniosek Skarżących o przyznanie na podstawie art. 154 § 7 P.p.s.a. sumy pieniężnej, przyznając w pkt 3 sentencji wyroku na rzecz M. M. i A. M. kwotę po 1000 (tysiąc) złotych. O kosztach postępowania (punkt 4 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. i 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając solidarnie na rzecz Skarżących kwotę 200 złotych tytułem uiszczonego wpisu i 480 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika.