I SA/Wa 1894/08

Referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. O.K. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi W.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma zgodnie z właściwością p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego O.K. z kancelarii "[...] Spółka Komandytowa" ul. [...] w W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych, w tym: tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych. Pismem z dnia 10 lipca 2009 r. adwokat M.L., działając z substytucji radcy prawnego O.K., poinformował, iż nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2009 r. o odrzuceniu skargi W.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2008 r. nr [...]. Jednocześnie adwokat wniósł o przyznanie radcy prawnemu O.K. wynagrodzenia w kwocie 120 złotych za sporządzenie opinii (która przesłana została skarżącemu) o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu i oświadczył, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu W.K. nie zostały opłacone w całości ani w części. W tym stanie sprawy stwierdzono co następuje. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stawka minimalna w sprawie objętej skargą W.K., stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. W myśl zaś § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji -75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. W niniejszej sprawie stawka 120 złotych jest adekwatna do nakładu pracy wykonanej przez pełnomocnika. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 28 września 2002 r., należało orzec jak w sentencji postanowienia.