I SA/Wa 1895/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz WSA Jolanta Zdanowicz (spr.) Protokolant asystent sędziego Marta Ways po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2005 r. sprawy ze skargi I. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę. I SA/Wa 1895/04 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2004 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej [...] W. z dnia [...] lipca 2004 r. w przedmiocie zmiany decyzji z dnia [...] sierpnia 1999 r. przyznającej I. W. zasiłek pielęgnacyjny poprzez jego podwyższenie do kwoty 144,25 zł za okres marzec-kwiecień 2004 r. i określenie jej obowiązywania do 30 kwietnia 2004 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zainteresowany decyzją z dnia [...] sierpnia 1999 r. miał przyznany zasiłek pielęgnacyjny. Zgodnie z komunikatem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 lutego 2004 r. w sprawie kwoty zasiłku pielęgnacyjnego od marca 2004 r. wysokość świadczenia uległa podwyższeniu, co wymagało zmiany decyzji z 1999 r. i ustalenia w decyzji należnej kwoty zasiłku pielęgnacyjnego, wynikającej z komunikatu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Skargę na powyższą decyzję wniósł zainteresowany zarzucając jej niezgodność z przepisami ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych i pokrętne unikanie przez organ wydania decyzji w kwestii zgodności z prawem zaliczenia do dochodu zasiłku pielęgnacyjnego przy ustalaniu uprawnień do korzystania ze świadczeń z pomocy społecznej. W ten sposób skarżący czuje się dyskryminowany wobec rencistów i emerytów, którym nie odlicza się zasiłku pielęgnacyjnego albo dodatku mieszkaniowego od renty lub emerytury. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc, że zarzuty skargi nie dotyczą niniejszego postępowania, bowiem ich kwestią jest zaliczanie dodatku pielęgnacyjnego do dochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z zapisem art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, nie orzekając o istocie sprawy. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Trzeba zwrócić uwagę, iż skarga nie zawiera zarzutów merytorycznych, co do zasiłku pielęgnacyjnego jak i procedury jego przyznania. Jak wynika z akt administracyjnych skarżącemu przyznano zasiłek pielęgnacyjny w oparciu o ustawę z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (Dz. U. z 1998 r., Nr 102, poz. 651), która to ustawa utraciła moc z dniem 1 maja 2004 r., to jest z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2256). Jak trafnie stwierdził organ odwoławczy, zgodnie z art. 15 cytowanej ustawy z 1994 r. zasiłek pielęgnacyjny wynosi 10 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin ostatniej w 1995 r. waloryzacji emerytur i rent, a kwota ta ulegała podwyższeniu przy zastosowaniu wskaźnika waloryzacji emerytur i rent od miesiąca, w którym jest przeprowadzana waloryzacja. Kwotę zasiłku pielęgnacyjnego ogłaszał Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitorze Polskim". Zgodzić się więc należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że skoro w dniu 21 lutego 2004 r. ukazał się komunikat Prezesa ZUS, w którym ogłoszono, iż od 1 marca 2004 r. kwota zasiłku pielęgnacyjnego wynosi 144,25 zł, organ pierwszej instancji zobowiązany był zmienić decyzję z 1999 r. i ustalić należną kwotę zasiłku pielęgnacyjnego. Jak wskazał organ drugiej instancji kwota ta nie była obliczana od zasiłku stałego, jak to podniósł skarżący, a wynikała z ogłoszenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Nie mogła być zatem w żaden sposób korygowana przez organ pierwszej instancji. Podkreślenia wymaga też zapis art. 16 ust. 4 (obowiązującej od 1 maja 2004 r.) ustawy o świadczeniach rodzinnych, gdzie wskazano wysokość zasiłku na kwotę 144 zł. miesięcznie. Stosując ten obowiązujący aktualnie zapis, organ administracyjny pierwszej instancji decyzją z dnia 12 czerwca 2004 r. przyznał skarżącemu zasiłek pielęgnacyjny w kwocie wskazanej ustawą bezterminowo poczynając od 1 maja 2004 r. Powyższe czynności organu administracji w zakresie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie naruszają przepisów proceduralnych. Zarzuty podnoszone w skardze nie dotyczą postępowania w przedmiocie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego, a zatem nie mogły być przedmiotem rozpoznania. Dlatego też skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) .