I SA/Wa 19/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. L., H. D., A. T .i S. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia przyznać H. D. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 sierpnia 2011 r., oddalającego skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] października 2009 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania, skarżąca H. D. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek skarżąca wyjaśniła, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania kasacyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i utrzymuje się z emerytury w wysokości 850 zł. Mąż skarżącej pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 1200 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że ponosi miesięcznie następujące wydatki: leki - 200 zł, opał – 300 zł, środki czystości – 200 zł, telefon – 150 zł, energia elektryczna – 70 zł, gaz – 75 zł, a ponadto ok. 150 zł na prywatne wizyty lekarskie, 100 zł na bieżące naprawy w domu oraz 30 zł uiszcza tytułem podatku od nieruchomości. Po opłaceniu rachunków do dyspozycji skarżącej pozostaje ok. 775 zł, z czego ok. 500 zł przeznaczane jest na wyżywienie i zakup odzieży. Skarżąca podała ponadto, że oprócz nieruchomości o pow. 500 m2 nie posiada innego majątku, nie posiada też oszczędności, zatem wygospodarowanie kwoty niezbędnej na pokrycie kosztów opłat sądowych odbyłoby się kosztem wydatków na żywność. Do akt sprawy skarżąca dołączyła dokumenty wskazujące na wysokość pobieranych przez nią oraz jej męża świadczeń (decyzje: o wysokości emerytury z 15.05.2010 r. oraz o waloryzacji emerytury z 3.03.2009 r. - k. 76), a także dokumenty potwierdzające podaną we wniosku wysokość wydatków ponoszonych przez skarżącą na bieżące utrzymanie w postaci faktur i dowodów wpłaty należności za gaz, energię elektryczną, telefon oraz wodę. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Rozpoznawany wniosek zawiera żądanie zwolnienia strony od kosztów sądowych, a zatem dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.). W świetle art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w tak określonym zakresie jest wykazanie przez tą osobę, że nie jest ona stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc się do spełnienia przez skarżącą tak ustanowionych ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym należało stwierdzić, że wnioskodawczyni wykazała, że poniesienie przez nią kosztów postępowania kasacyjnego stwarza niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W sytuacji, kiedy skarżąca i jej mąż utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2050 zł i nie posiadają żadnych oszczędności, wygospodarowanie przez skarżącą środków na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej, ustalonego na podstawie § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w wysokości 1000 zł, może być obiektywnie ocenione jako niemożliwe, co uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.