I SA/Wa 19/12

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. W związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą, J.S. wystąpiła z wnioskiem z dnia 2 marca 20102 r., o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie z urzędu adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżąca ujawniła, że jedynym źródłem jej utrzymania jest zasiłek stały w wysokości 324 zł. Wnioskodawczyni mieszka w domu o powierzchni 56 m2, który odziedziczyła po rodzicach. W uzasadnieniu złożonego wniosku J. S.poinformowała również, że przeszła kilka poważnych chorób, nie posiada żadnej rodziny. Wspomnieć należy, że z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych wynika, że sytuacja mieszkaniowa skarżącej jest zła, dom wymaga generalnego, kosztownego remontu, mieszkanie pozbawione jest wody, wnioskodawczyni zalega z płatnościami za energię elektryczną, korzysta z pomocy społecznej w formie różnych zasiłków. Rozpoznając wniosek na wstępie należy zaznaczyć, że przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Biorąc pod uwagę przedstawioną przez skarżącą sytuację materialną stwierdzić należało, że wykazała ona, że spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Nie ulega wątpliwości, że z uzyskiwanych dochodów (kwota 324 zł) nie byłaby w stanie samodzielnie uiścić kosztów związanych ustanowieniem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o wyżej powołane przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.