I SA/Wa 1902/11
WyrokWSA w Warszawie2012-06-19
Skład orzekający: Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania zasiłku celowego specjalnego na dofinansowanie rachunku za gaz jest zasadna, gdy dochód wnioskodawczyni przekracza ustawowe kryterium dochodowe, a wnioskodawczyni otrzymywała już wcześniej pomoc finansową?Ratio decidendi
Odmowa przyznania zasiłku celowego specjalnego na dofinansowanie rachunku za gaz jest zasadna, gdy dochód wnioskodawczyni przekracza ustawowe kryterium dochodowe, a wnioskodawczyni otrzymywała już wcześniej znaczącą pomoc finansową. Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego ma charakter uznaniowy, a sądowa kontrola takiej decyzji ogranicza się do zbadania jej zgodności z prawem, a nie celowości rozstrzygnięcia.Stan faktyczny
K. K. złożyła wniosek o przyznanie zasiłku celowego specjalnego na dofinansowanie rachunku za gaz. Organ pierwszej instancji odmówił przyznania świadczenia, wskazując na przekroczenie kryterium dochodowego oraz wcześniejsze otrzymywanie pomocy finansowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, opisując swoją trudną sytuację życiową.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego specjalnego oddala skargę.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania K. K., decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] odmawiającą przyznania świadczenia w formie zasiłku celowego specjalnego na dofinansowanie rachunku za gaz.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że K. K. w dniu [...] marca 2011 r. złożyła wniosek o przyznanie zasiłku celowego na dofinansowanie rachunku za gaz, sprecyzowany następnie pismem z dnia [...] marca 2011 r., w którym skonkretyzowała wysokość oczekiwanej pomocy w kwocie [...] zł. Wyjaśniła przy tym, że w PGNiG uzyskała informację, że system ratalny został wypowiedziany z powodu nie regulowania terminowo rat. Wskazała jednocześnie, że nie jest w stanie sama uregulować powyższej kwoty.
W trakcie przeprowadzonego w dniu [...] kwietnia 2011 r. wywiadu ustalono, że wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z [...] małoletnimi córkami Zamieszkuje wraz z rodziną w nowym domu jednorodzinnym składającym się z czterech pokoi, kuchni, łazienki, nikt z członków rodziny nie jest osobą niepełnosprawną, zaś dochód rodziny wynosi [...] zł co przekracza kryterium dochodowe określone w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej.
Uwzględniając powyższe ustalenia Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] odmówił K. K. przyznania świadczenia w formie zasiłku celowego specjalnego na dofinansowanie rachunku za gaz.
Uzasadniając swoją decyzję Kierownik OPS w [...] wskazał, że dochód wnioskodawczyni przewyższa wartość kryterium dochodowego uprawniającego do świadczeń pomocy społecznej na zasadach ogólnych. Podkreślił ponadto, że decyzjami z dnia [...] grudnia 2010 r. wnioskodawczyni objęta została pomocą na spłatę zadłużenia za gaz w kwocie [...] zł oraz na cel związany ze wznowieniem dostarczania gazu w kwocie [...] zł. Organ pierwszej instancji podniósł ponadto, że w okresie od listopada 2010 r. do kwietnia 2011 r. K. K. objęta została różnymi formami świadczeń z pomocy społecznej. Przytoczył przy tym wydane w tym przedmiocie decyzje i wskazał, że łącznie w powyższym okresie, w formie zasiłków celowych wnioskodawczyni otrzymała pomoc w kwocie [...] zł.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła K. K. opisując swoją trudną sytuację życiową.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], rozpoznając niniejszą sprawę utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję i wskazało, że zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej, przesłanką udzielenia pomocy społecznej ma być przede wszystkim jednoznaczne ustalenie przez organ pomocy społecznej, iż osoba ubiegająca się o konkretną formę pomocy, znajdująca się w trudnej sytuacji życiowej, nie jest w stanie przezwyciężyć tej sytuacji przy wykorzystaniu własnych, posiadanych możliwości i środków, ponieważ jedynie w takim wypadku pomoc może zostać udzielona.
Kolegium podkreśliło przy tym, że instytucja pomocy społecznej służyć ma jedynie jako środek do celu, którym jest usamodzielnienie się osoby potrzebującej, co jest zgodne z zasadą pomocniczości wyrażoną w preambule do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Kolegium wskazało ponadto na przepis art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, wskazując, że decyzja o przyznaniu zasiłku celowego (zwrotnego i bezzwrotnego) jest decyzją o charakterze uznaniowym, decyzją taką rozstrzyga się o przyznaniu bądź o odmowie przyznania zasiłku na konkretny cel. Rozstrzygnięcie w sprawie zasiłku celowego zapada w ramach tzw. uznania administracyjnego. Kolegium powołało się przy tym na orzecznictwo sądów administracyjnych.
Reasumując uznało, że organ pierwszej instancji nie przekroczył granic uznania i nie naruszył prawa w stopniu wskazującym na konieczność uchylenia lub zmiany wydanego rozstrzygnięcia.
Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem organu, pismem z dnia [...] września 2011 r. (data wpływu do SKO w [...]), K. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W uzasadnieniu opisała swoje rozgoryczenie pracą organów pomocy społecznej oraz opisała swoją trudną sytuację życiową.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie oraz podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Materialnoprawną podstawę podjętych rozstrzygnięć o charakterze uznaniowym stanowią przepisy ustawy dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.; dalej: "u.p.s."), które regulują zasady i tryb udzielania świadczeń z pomocy społecznej.
Ustawa ta przewiduje m.in. udzielanie pomocy społecznej w formie zasiłków celowych oraz zasiłków celowych specjalnych. Art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej stanowi, że jest to instytucja mająca na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Ponad wszelką wątpliwość nie może zatem zastąpić stałego źródła utrzymania i stać się comiesięczną dopłatą . Rozstrzygnięcie w sprawie zasiłku celowego ma charakter uznaniowy zarówno w zakresie przyznania świadczenia, jak też w części odnoszącej się do jego wysokości.
Zasiłek celowy w myśl art. 39 ust. 1 i 2 powołanej ustawy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia kryterium dochodowego, wynoszącego od dnia 1 października 2006 r. dla osoby samotnie gospodarującej 477,00 złotych, a dla rodziny 1 053,00 złotych. Kwoty te ustalone zostały rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. nr 135, poz. 950).
W rozpoznawanej sprawie postępowanie dotyczyło przyznania zasiłku celowego, specjalnego przeznaczonego na dofinansowanie opłat za gaz.
Przy ustaleniu prawa do wnioskowanego świadczenia , organy w pierwszej kolejności zbadały dochód skarżącej i jej małoletnich dzieci stwierdzając niespornie , że wynosi on [...] złotych i przekracza kryterium dochodowe uprawniające do uzyskania pomocy społecznej w trybie art. 39 ust. 1 i 2 ustawy .
W tym stanie rzeczy organy obu instancji zasadnie rozpoznały wniosek skarżącej negatywnie.
Nie bez znaczenia dla wskazanej oceny stanu faktycznego sprawy pozostaje także okoliczność , skarżąca jest właścicielką zabudowanej nieruchomości i ma z tego tytułu możliwość poprawienia swojej sytuacji bytowej np. poprzez jej sprzedaż lub wynajęcie.
Podkreślenia wymaga też , co jest sądowi orzekającemu wiadome z urzędu, że wnioskodawczyni nie współdziała z organem pomocowym w celu poprawy swojej sytuacji życiowej . Skarżąca nie skorzystała z propozycji odbycia szkoleń, które umożliwiłyby jej szybkie zdobycie umiejętności pozwalających na podjęcie pracy.
Pomimo powyższego , K. K. oczekuje stałej , comiesięcznej pomocy ze strony ośrodka na pokrycie w istocie większości swoich potrzeb.
Na szczególne uwzględnienie zasługuje ponadto fakt, że w okresie od listopada 2010r. do kwietnia 2011, skarżąca otrzymała łączną pomoc finansową w formie zasiłków celowych w kwocie [...] złotych z przeznaczeniem na żywność, artykuły chemiczne, rachunki za energię elektryczną, leki, odzież , obuwie i środki czystości. W tym decyzjami z dnia [...] grudnia 2010 r. wnioskodawczyni objęta została pomocą na spłatę zadłużenia za gaz w kwocie [...] zł oraz na cel związany ze wznowieniem dostarczania gazu w kwocie [...] zł. Wymieniona globalna suma stanowi znaczący udział w budżecie OPS , który zamyka się kwotą ok. 170 000 zł, obsługuje 250-260 środowisk, gdzie przeciętna kwota zasiłku celowego wynosi 200 złotych.
Brak jest tym samym podstaw do uznania , że pozostała bez udzielenia jej jakiejkolwiek pomocy.
Podkreślić należy, że celem pomocy społecznej w myśl cytowanego wyżej art. 2 i 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. jest jedynie pomoc i wspieranie rodzin w przezwyciężeniu trudnej sytuacji życiowej i zaspokajanie ich niezbędnych potrzeb oraz zapobieganie ich popadnięciu w trudną sytuację życiową poprzez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia się . Nie jest zaś jej celem zapewnianie świadczeniobiorcy stałego źródła utrzymania, na poziomie i w wysokości przez niego oczekiwanej oraz zwrot wszelkich poniesionych wydatków, w szczególności wówczas, gdy osoba ta przekracza ustawowe kryterium dochodowe uprawniające do udzielenia pomocy.
Wobec tego niewątpliwym jest , że nie wszystkie potrzeby wnioskodawców i nie w każdym zakresie mogą być zrealizowane.
Sąd zauważa , iż ciągle wzrastająca liczba osób oczekujących wsparcia finansowego powoduje konieczność bardzo racjonalnego gospodarowania przyznanymi na ten cel środkami przez organy pomocy społecznej w celu zapewnienia koniecznej pomocy wszystkim tym, którym jest ona niezbędna, a w szczególności tym, którzy nie posiadają jakichkolwiek dochodów, bądź dochody te są na poziomie nieprzekraczającym ustawowego kryterium.
Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie K. K. przekroczyła kryterium dochodowe uprawniające ją do skorzystania z pomocy przewidzianej treścią art.39 ustawy i nie wystąpił żaden szczególnie uzasadniony przypadek, w rozumieniu art. 41 ust. 1 pkt 1 u.p.s., to stwierdzić należy, iż rozstrzygnięcia organów odmawiające przyznania skarżącej pomocy w formie specjalnego zasiłku celowego specjalnego na pokrycie opłat za studia nie naruszają prawa i mieszczą się granicach uznania administracyjnego.
Uznanie administracyjne obejmuje bowiem prawo organu do oceny hierarchii zgłaszanych potrzeb, które należy ustalać w kontekście ogólnej liczby osób ubiegających się o pomoc oraz zgłoszonych przez nich żądań, a także wysokości środków finansowych przeznaczonych na świadczenia z zakresu pomocy społecznej.
Kontrola decyzji uznaniowej przez Sąd, a więc takiej jaka zapadła w sprawie niniejszej, ogranicza się do zbadania jej zgodności z prawem , nie wnika w celowość wydania decyzji i rozstrzygnięcia w niej zawartego. Kontrola ta ma ustalić, czy dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy wydaniu decyzji nie przekroczył granic uznania i czy właściwie uzasadnił rozstrzygnięcie. Podejmując decyzję uznaniową organ administracji ma obowiązek kierowania się słusznym interesem obywatela, stosownie do art. 7 k.p.a., jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny, ani nie przekracza to możliwości organu administracji publicznej wynikających z przyznanych mu uprawnień i środków finansowych.
Organy orzekające w omawianej sprawie poddały ocenie wszystkie okoliczności od jakich uzależnione jest udzielenie pomocy w formie zasiłku celowego. Precyzyjnie wskazały zarówno możliwości finansowe organu ,między innymi ilość przeznaczonych na ten cel środków pieniężnych, którymi w danym okresie czasu dysponuje organ, ilość osób zainteresowanych uzyskaniem takiego zasiłku, jak również sytuację osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia oraz zakres korzystania przez nią z pomocy społecznej.
Sąd oceniając zaskarżoną decyzję nie stwierdził także żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że decyzja ta jak też poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa .
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organy obu instancji w sposób wyczerpujący zebrały materiał dowodowy oraz prawidłowo go oceniły. Nie uchybiły również zasadom postępowania w sprawach z zakresu pomocy społecznej oraz celom tej pomocy wskazanym w ustawie z dnia 12 marca 2004 r.
W ocenie Sądu , wszystkie istotne okoliczności faktyczne sprawy (obejmujące kwestie dochodu skarżącej, jej sytuacji majątkowej i osobistej zostały wyjaśnione w sposób pozwalający na jej rozpoznanie i rozstrzygnięcie. Znajdują one przy tym potwierdzenie w zgromadzonym w aktach materiale dowodowym. Zaś motywy i podstawa prawna podjętych rozstrzygnięć zostały przez organy wyjaśnione w sposób przekonujący.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło