I SA/Wa 1902/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy R. o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi Gminy R. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji postanawia odmówić uzupełnienia wyroku. Wyrokiem z 29 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzją oraz decyzję Wojewody [...] z [...] października 2013 r. nr [...] oraz zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 13 czerwca 2016r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek skarżącej o uzupełnienie wyroku, w zakresie wysokości kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z pkt 2 wniosku skargi. Jak wynika z tego punktu skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych, a w razie nieuwzględnienia skargi o nieobciążanie skarżącej kosztami postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z treścią § 2 wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Wyjaśnić należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 P.p.s.a.). Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a i tylko w tych wypadkach sąd może orzec o zwrocie kosztów postępowania między stronami, a zatem sąd powinien zawrzeć rozstrzygnięcie o kosztach w wyroku uwzględniającym skargę, wyroku uwzględniającym skargę kasacyjną, wyroku oddalającym skargę kasacyjną oraz w postanowieniu o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego z powodu uwzględnienia skargi w całości przez organ administracji. Strona może więc domagać się uzupełnienia wyroku tylko w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Ponadto uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje tylko w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2005 r.). W niniejszej sprawie Sąd uwzględniając skargę w wyroku z dnia 29 kwietnia 2016 r. zawarł orzeczenie o zwrocie od organu na rzecz skarżącej Gminy R., zgodnie z art. 200 P.p.s.a., kwoty [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na koszty te składa się kwota [...] zł uiszczonego wpisu sądowego od skargi oraz kwota [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Stwierdzić zatem należy, że wyrok jest kompletny i uwzględnia wniosek skarżącej zawarty w skardze o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W związku z powyższym, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.