I SA/Wa 1904/04
WyrokWSA w Warszawie2005-11-21
Skład orzekający: Emilia Lewandowska, Gabriela Nowak, Mirosław Gdesz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej może obciążyć inwestora kosztami wydania decyzji w ramach nadzoru zapobiegawczego?Ratio decidendi
Organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej ma prawo obciążyć inwestora kosztami wydania decyzji w ramach nadzoru zapobiegawczego, zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Koszty te ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, którą w tym przypadku jest inwestor.Stan faktyczny
Skarżący P. P. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. obciążającą go kosztami wydania decyzji. Skarżący podnosił, że jest bezrobotny i nie posiada środków na pokrycie tych kosztów. Organ inspekcji sanitarnej powołał się na przepisy ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zgodnie z którymi koszty ponosi inwestor zobowiązany do przestrzegania wymagań higienicznych.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie WSA Gabriela Nowak (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Magdalena Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2005r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego oddala skargę.
I SA/WA 1904/04
UZASADNIENIE
Główny Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu odwołania z dnia 20.07.2003r. P. P., zam. przy ul. [...] w Z., na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...].06.2003r., znak: [...] zobowiązującej P. P. do zapłaty kosztów związanych z wydaniem decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. znak: [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. na wniosek P. P., zam. przy ul [...] w Z. z dnia 23.06.2003r. o wyrażenie zgody na wysokość pomieszczeń wynoszącą [...] m w planowanej stołówce w Z. przy ul. [...], po zapoznaniu się z przedłożonymi dokumentami, wydał w dniu [...].07.2003r. decyzję znak: [...], w której nie wyraził zgody na usytuowanie stołówki w przyziemiu budynku przy ul. [...] w Z. w pomieszczeniach o wysokości [...] m i zaskarżoną decyzją obciążył Pana P. P. kosztami związanymi z wydaniem decyzji.
Od decyzji odwołanie wniósł P. P. W odwołaniu skarżący wskazał, iż jest bezrobotny i nie posiada środków na poniesienie opłaty.
Główny Inspektor Sanitarny powołał się na art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998r., Nr 90, poz. 575, ze zmianami) stosownie do którego, opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Taką jednostką jest w tym przypadku inwestor – P. P., który jest stroną postępowania.
P. P. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosił, że od czterech lat jest osobą bezrobotną i spłata [...] zł za wydanie decyzji jest dla niego niemożliwa.
Główny Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podnosząc, że zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 14.03.1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 z póżn. zm.) za czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania. Zakres przedmiotowy działań organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej w ramach ww. nadzorów określa art. 3 i 4 wyżej cytowanej ustawy. W niniejszej sprawie czynności wykonane przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. kwalifikują się do czynności z zakresu nadzoru zapobiegawczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Kontrola sądowa sprawowana w trybie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmuje wyłącznie ocenę dotyczącą zgodności z przepisami prawa zaskarżonej decyzji, aktu lub czynności.
W sprawie niniejszej nie zostało wykazane, by kwestionowane decyzje naruszały przepisy ustawy z dnia 14.03.1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. 1998 r. Nr 90, poz. 575 z póżn. zm.) lub przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w taki sposób, by zachodziły przesłanki do ich uchylenia, stwierdzenia nieważności lub stwierdzenia ich wydania z naruszeniem prawa, o których mowa w art. 145 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tylko zaś w takim przypadku możliwe byłoby uwzględnienie skargi.
Stwierdzić należy, że § 36 cytowanej ustawy jest jasny i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Opłaty ponosi osoba obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Ponieważ skarżący jest zobowiązany do przestrzegania ww. wymagań nie ma podstaw do zmiany stanowiska Głównego Inspektora Sanitarnego.
Skarga jest nieuzasadniona i należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło