I SA/Wa 1906/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta [...] na postanowienie Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia od grzywny postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu Prezydentowi [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z [...] października 2017 r. Prezydent [...] (Prezydent), reprezentowany przez adwokata E. B., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa (Komisja) z [...] września 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie ww. Komisji z [...] sierpnia 2017 r., odmawiające zwolnienia H. G. od grzywny w wysokości 3000 złotych za nieuzasadnione niestawiennictwo przed Komisją na rozprawie [...] czerwca 2017 r. Następnie pismem z [...] czerwca 2018 r. (data wpływu do Sądu) pełnomocnik skarżącego cofnął wniesioną skargę, wskazując, że tutejszy Sąd wyrokiem z 16 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1349/17 uchylił postanowienie Komisji z [...] czerwca 2017 r., nr [...] o ukaraniu grzywną, zatem bezprzedmiotowe stało się postępowanie w sprawie wniosku o zwolnienie od grzywny nałożonej ww. postanowieniem, w sytuacji gdy to postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.