I SA/Wa 1909/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokata G. P. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1909/17 o odmowie przyznania wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, iż przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata G. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] ([...]) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę [...] ([...]) złotych. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania adwokatowi G. P. wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej, wskazując, że złożony wniosek nie zawierał oświadczenia, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Sprzeciw od w/w postanowienia wniósł wyznaczony pełnomocnik z urzędu, składając jednocześnie oświadczenie, zgodnie z którym opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako "p.p.s.a.", rozpatrując sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 250 § 1 p.p.s.a, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki opłat i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.). Stosownie zaś do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. Ponadto w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z kolei zgodnie z § 3 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W sprzeciwie od postanowienia z dnia 3 lipca 2018 r. wyznaczony adwokat złożył oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z uwagi na powyższe za zasadny należało uznać jego wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W ocenie Sądu, zakres czynności podjętych przez pełnomocnika uzasadniał przyznanie mu wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, że zaskarżone sprzeciwem postanowienie starszego referendarza sądowego należy zmienić i stosownie do powołanych wyżej przepisów przyznał należną pełnomocnikowi z urzędu opłatę w kwocie [...] zł i podwyższył ją o kwotę [...] zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który wynosi 23%, co łącznie stanowi kwotę [...] zł. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zw. z art. 260 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.