I SA/Wa 192/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: 1. podjąć postępowanie sądowe; 2. umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. A. K. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] ograniczającą sposób korzystania z części nieruchomości położonej w obrębie J., gmina T. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W dniu 6 lutego 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo I. K. informujące, że skarżący A. K. zmarł w dniu [...] stycznia 2014 r. Do pisma dołączono akt zgonu. W związku z powyższym postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 192/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe do czasu ustalenia spadkobierców A. K. Przy piśmie z dnia 25 lipca 2014 r. I. K., W. K., B. K., A. K. i A. K. nadesłali akt poświadczenia dziedziczenia po zmarłym A. K.. Jednocześnie jako spadkobiercy cofnęli złożoną przez niego skargę i wnieśli o umorzenie postępowania. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 oraz art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.