I SA/Wa 1921/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wynajęcia lokali zamiennych na czas trwania remontu budynku postanawia odrzucić skargę A. J. pismem z dnia 16 września 2005 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wynajęcia lokali zamiennych na czas trwania remontu budynku. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie, ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazano, iż skarżący domaga się od Zarządu Dzielnicy [...] W. nawiązania z nim umowy najmu lokalu komunalnego. Taka czynność zaś – zdaniem organu - nie należy do spraw z zakresu administracji publicznej. Podkreślono, że nawiązywanie umów najmu lokali przez gminę jest czynnością cywilnoprawną realizowaną przez Dzielnicę w ramach przekazanych jej przez gminę – miasto W., kompetencji do gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy. Kompetencje i zasady gospodarowania tym zasobem mają źródło w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r., nr 31 poz. 266 ze zm.) i wydanych z upoważnienia tej ustawy (art. 21) przepisach prawa miejscowego (w niniejszej sprawie uchwała Rady W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu W.). Zaznaczono, że Dzielnica [...] działa na podstawie Statutu Dzielnicy, który określa m.in. uprawnienia Zarządu Dzielnicy do podejmowania czynności cywilnoprawnych wobec zasobu mieszkaniowego położonego na terenie Dzielnicy powierzonego jej do gospodarowania przepisami art. 11 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. nr 41, poz. 361). Wskazano również, że poprzedzająca zawarcie umowy najmu uchwała Zarządu Dzielnicy w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu komunalnego jest oświadczeniem woli podmiotu obrotu cywilnoprawnego, działającego na podstawie w/w ustawy i prawa miejscowego. Zdaniem organu uchwały takie stanowią akt woli jednostki pomocniczej gminy w zakresie stosunków cywilnoprawnych i nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, jako, że nie dotyczą spraw z zakresu administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 zd. 1 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Analizując przepisy określające właściwość sądów administracyjnych, nie sposób uznać, aby sprawa dotycząca przedłużenia umowy najmu zajmowanego lokalu zamiennego na czas remontu budynku, mająca cechy czynności cywilnoprawnej, mieściła się w ich zakresie. Nie mieści się ona też w zakresie przedmiotowym art. 3 § 2 pkt 4, 5 i 6 powołanego wyżej przepisu. Skoro zatem przedmiotowa sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił jak wyżej.