I SA/Wa 1926/09

WyrokWSA w Warszawie2010-07-30

Skład orzekający: Sędzia WSA Dariusz Chaciński, Sędzia WSA Daniela Kozłowska, Sędzia WSA Iwona Kosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Ministra Skarbu Państwa o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody jest prawidłowe, jeśli strona, która wniosła odwołanie, jest osobą niepełnosprawną i nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając za prawidłowe postanowienie Ministra Skarbu Państwa o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pomimo przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi do WSA, sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie dopełnił wymogu złożenia wniosku o przywrócenie terminu wraz z odwołaniem, co jest warunkiem koniecznym do uwzględnienia takiej prośby zgodnie z art. 58 k.p.a.
Stan faktyczny
Minister Skarbu Państwa postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez R. W. od decyzji Wojewody o umorzeniu postępowania w sprawie rekompensaty. Odwołanie zostało złożone dzień po upływie 14-dniowego terminu, a skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący wniósł skargę do WSA, domagając się przywrócenia prawa do rekompensaty i "przeprosił" za uchybienie art. 58 k.p.a., co sąd zinterpretował jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. WSA pierwotnie odmówił przywrócenia terminu do skargi, ale po zażaleniu NSA i kolejnym postanowieniu WSA, termin do skargi został przywrócony.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie WSA Daniela Kozłowska (spr.) WSA Iwona Kosińska Protokolant Anna Traczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2010 r. sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania złożonego przez R. W. od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2009 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J. W. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu postanowienia Minister wskazał, że R. W. złożył w dniu 23 lipca 2009 r. odwołanie od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2009 r. W decyzji tej strona została pouczona o przysługującym jej prawie wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia joręczenia. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja Wojewody została doręczona R. W. w dniu 8 lipca 2009 r., zatem termin do wniesienia odwołania upływał 22 lipca 2009 r. Natomiast odwołanie zostało złożone 23 lipca 2009 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie R. W. wniósł o przywrócenie prawa do rekompensaty i "przeprosił" za uchybienie art. 58 k.p.a. Odpowiadając na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jako niezasadna została oddalona. Skarżący w piśmie z 18 grudnia 2009 r. wyjaśnił, że zawarty w skardze zwrot "uprzejmie przepraszamy z uchybienie art. 58 k.p.a., ponieważ nie mamy prawników w rodzinie, ani wśród znajomych" stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 stycznia 2010 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sąd wskazał, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wniosku nie uzasadnia fakt braku prawników w rodzinie ani wśród znajomych. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu zażalenia R. W., postanowieniem z dnia 2 marca 2010 r. sygn. I OZ 147/10 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2009 r. Sąd wskazał, że nie można zgodzić się z poglądem, że do uchybienia terminu doszło z winy skarżącego, który zgodnie z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności został zaliczony do osób posiadających znaczną niepełnosprawność, wymagającą stałej i długotrwałej opieki innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Ustalony stopień niepełnosprawności skarżącego datuje się od maja 2009 r. Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżone postanowienie nie odniósł się do wszystkich okoliczności, na które powołał się skarżący i dowodów znajdujących się aktach m.in. orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z [...] czerwca 2009 r. Niewystarczająca i niepełna była ocena sądu pierwszej instancji przyjmująca, że skarżący nie dołożył szczególnej staranności w dochowaniu terminu do wniesienia skargi. Sąd nie uwzględnił wskazanych w skardze oraz we wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia okoliczności, że skarżący jest osobą starszą, niepełnosprawną i nie ocenił prawidłowo na ile podniesione okoliczności uniemożliwiły złożenie skargi w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt I S.A./Wa 1926/09 przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi uznając, że uprawdopodobnił w sposób wyczerpujący i przekonujący istnienie okoliczności przemawiających za brakiem jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z akt sprawy wynika, że decyzja Wojewody [...] z [...] lipca 2009 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J. W. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej została doręczona skarżącemu w dniu 8 lipca 2009 r. Skarżący został w tej decyzji pouczony o możliwości wniesienia odwołania do Ministra Skarbu Państwa w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 22 lipca 2009 r., natomiast odwołanie złożone zostało osobiście przez skarżącego w [...] Urzędzie Wojewódzkim w K. Delegatura w T. w dniu 23 lipca 2009 r., a więc po upływie terminu z art. 129 § 2 k.p.a. Skarżący nie dołączył do odwołania wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Przepis art. 58 k.p.a. przewiduje możliwość przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności, jednak zgodnie z § 2 tego artykułu prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla których określony był termin. Skarżący nie złożył wraz z odwołaniem prośby o przywrócenie terminu i z tego powodu stanowisko przedstawione w postanowieniu Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2009 r. Sąd ocenił jako prawidłowe. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło