I SA/Wa 1930/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA – Justyna Wtulich – Gruszczyńska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Polskich Kolei Państwowych S. A. w Warszawie na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 26 czerwca 2024 r., znak: DO-II.7610.146.2024.AK w przedmiocie nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu z mocy prawa postanawia odrzucić skargę. Polskie Koleje Państwowe Spółka Akcyjna w Warszawie (zw. dalej "skarżącą") pismem z 2 sierpnia 2024 r. wniosła skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 26 czerwca 2024 r., znak: DO-II.7610.146.2024.AK w przedmiocie nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu z mocy prawa. Zarządzeniami z 20 września 2024 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 200 zł w termie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.) oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, nadesłanie dwóch egzemplarzy skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Z akt sprawy wynika, że skarżąca odebrała powyższe wezwania w dniu 27 września 2024 r. (k-19 i k-20), a zatem termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi oraz braków formalnych upływał z dniem 4 października 2024 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych w dniu 28 października 2024 r. ustalono, że nie zidentyfikowano wpłaty w kwocie 200 zł tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, pomimo upływu siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżąca nie nadesłała niezbędnych odpisów skargi oraz nie złożyła ww. pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 t.j.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 27 września 2024 r. (k-20 akt sądowych). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi upłynął zatem z dniem 4 października 2024 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych w dniu 28 października 2024 r. ustalono, że nie zidentyfikowano wpłaty w kwocie 200 zł tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie skarżąca wezwana była do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, nadesłanie dwóch egzemplarzy skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwanie to skarżąca otrzymała 27 września 2024 r. równocześnie z wezwaniem do uiszczenia wpisu. Siedmiodniowy termin do wykonania ww. wezwania upłynął zatem 4 października 2024 r. Niemniej, pomimo prawidłowego wezwania skarżąca nie wykonała ww. wezwań w zakreślonym przez Sąd terminie. Skoro skarżąca nie uzupełnia braku fiskalnego skargi oraz braków formalnych skargi, pomimo stosownego wezwania, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia skargi, gdyż nie można jej nadać dalszego biegu. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.