I SA/Wa 1931/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1931/10 w sprawie ze skargi R.P. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1931/10 odrzucił skargę R.P. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Odpis nieprawomocnego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącej w dniu 22 listopada 2010 r. Następnie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011 r. – wydanym przez referendarza sądowego - przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie adwokata z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika skarżącej wyznaczony został adwokat D.P. (pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia 16 lutego 2011 r.). W dniu 14 marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna od powołanego postanowienia z dnia 9 listopada 2010 r., sporządzona przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej, nadana listem poleconym w dniu 10 marca 2011 r. Wraz z przedmiotową skargą kasacyjną złożony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że decyzję o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu R.P. Okręgowa Rada Adwokacka podjęła w dniu 15 lutego 2011 r., o czym poinformowano go pismem z dnia 16 lutego 2011 r., doręczonym mu w dniu 21 lutego 2011 r. Adwokat D.P. przytoczył treść art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 132/2010 i podkreślił, że przedstawione w powołanym orzeczeniu stanowisko w zakresie ustalenia dnia, w którym ustała przyczyna do wniesienia skargi kasacyjnej jest w pełni uzasadnione. Zdaniem pełnomocnika skarżącej przeszkoda do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje dopiero z momentem, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość zapoznania się z aktami sprawy, ze stanowiskiem skarżącej co do zakresu oraz po jej sporządzeniu. Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego jest tożsame z poglądem prezentowanym przez Sąd Najwyższy (postanowienie z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt I CZ 62/10, OSNC 2001, nr 1, poz. 7). Adwokat D.P. zaznaczył, że z aktami sprawy, przy uwzględnieniu normalnego toku wykonywania spraw zawodowych, zapoznał się w dniu 4 marca 2011 r. W dniu 8 marca 2011 r. skarżąca przekazała mu swoje stanowisko co do zakresu skargi kasacyjnej oraz przedstawiła okoliczności sprawy. Do sporządzenia skargi kasacyjnej wyznaczony pełnomocnik przystąpił niezwłocznie po uzyskaniu stanowiska skarżącej. Zdaniem pełnomocnika skarżącej przeszkoda do wniesienia skargi kasacyjnej ustała dopiero po jej sporządzeniu. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej złożony więc został w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i jest w pełni uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić wówczas, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu - wykazano brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 9 listopada 2010 r. Zaznaczyć trzeba, że z akt sprawy wynika, iż skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, określonego w art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyznaczony z urzędu pełnomocnik po otrzymaniu w dniu 21 lutego 2011 r. pisma z Okręgowej Rady Adwokackiej informującego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu, zwrócił się do skarżącej o przedstawienie stanowiska w sprawie, w dniu 4 marca 2011 r. stawił się zaś w Sądzie celem zapoznania się z aktami sprawy. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze stosowną skargą kasacyjną nadany zaś został listem poleconym w dniu 10 marca 2011 r., a więc przed upływem 30 dni od dnia, w którym pełnomocnik otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. Okoliczności powyższe uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu terminu i uzasadniają uwzględnienie złożonego wniosku. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.