I SA/Wa 1932/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi E. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia - W dniu 15 lipca 2013 r. E. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w sprawie zmiany decyzji. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wniosek ten nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Strona zgłaszająca tego rodzaju wniosek powinna przy tym wykazać prawdopodobieństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wykonania aktu o wstrzymanie którego wnosi. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi. W przedmiotowej sprawie - wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanego postanowienia - skarżąca nie wykazała, że spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w powołanym przepisie, zatem wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Niezależnie od powyższego podnieść należy, że w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji Sygn. akt I SA/Wa 1932/13 do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc kwestia wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. W niniejszej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania - a więc ze swej istoty nie nadające się do wykonania. Zaskarżone postanowienie nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ono żadnej czynności stron - nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Zatem charakter skarżonego aktu nie zezwala na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania, określonej w art. 61 § 3 powołanej ustawy, wobec czego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia należy uznać za bezzasadny. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie o art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. . . .